Hoe vaak hoor je het niet… Ben je in trance? Zit je in je eigen hoofd? Alsof we anders doen!

Eerlijk, het is beter om er buiten te leven soms, buiten je bovenkamer. Je aandacht naar buiten te richten. Daarnaast op gezette tijden even ‘niks’ te denken.

Vanaf de 19^e eeuw lijkt het helder: ‘de wereld’ is de eigen voorstelling. Je selecteert steeds en altijd. En je kunt ook weinig anders. Geniet ervan, echter let wel beetje op.

Sinds eind 19^e eeuw is er het spel tussen wat men het ‘onbewuste’ en het ‘bewuste’ noemt. Beide begrippen lijden aan vaagheid. Specifiek te maken vallen ze niet en toch lijken ze maar al te vaak je doen en laten te regeren. Althans in woorden. In je eigen bovenkamer of bij allerhande mensen die de begrippen hanteren. Speculaties over de plaats van de ‘commando centra’ van de twee begrippen te over.

Veiligheidshalve laat ik die discussie. Praktisch bezien, wil we de waarneming hier even. Wel even melden dat het voor onze waarneming niet heel eenvoudig is (wellicht onmogelijk) fantasie van echt te onderscheiden. Ziet hier het enorme succes van de film industrie, maar ook hoe een item in het journaal in ene volksstammen in een andere emotionele staat kan zetten.

Het woordenboek(Woorden-boek.nl)

Trance: schemertoestand van de geest

Trance is ook (muziek) ontspanning en ‘je helemaal laten gaan en overgeven’

Hypnose: een kunstmatig opgewekte slaap door autoconcentratie of onder invloed van het psychisch overwicht van de hypnotiseur, waarbij suggesties in het onderbewuste kunnen worden opgenomen

Hypnose is dan de focus hebben op 1 ding met uitsluiting van de andere dingen (grofweg) of wel met zeer geringe weerstand de suggesties aannemen die er op je afkomen

In reclame termen noemen we dit subliminale waarneming. Het opzettelijk inprenten van stimuli zodat je keuzes mede vormgegeven worden.

In je dagelijks leven doe je dat ook voortdurend: ‘dress for the occasion’. Strikt genomen breng je een ander altijd in een trance.

Dus trance gaat over of wat je gelooft waar is; of over wat je voor waar aanneemt en wat je waar neemt? Het beïnvloedt je emoties en besluitvorming.

Boeiend in dit kader: wat beïnvloedt nu je waarneming? Hoe kun je daar sturing aan geven?

Daar gaat het dagje ‘trance en hypnose’ over. Een dag over geloof, communicatie en hypnose. Over hoe je waarneemt, leert, kiest en beslissingen neemt.

De moeite waard om bij te zijn.

Zachtheid

Er zijn dagen, dat zijn voor mij de natuurlijke, waar ik de straat op ga.. in mijn opschrijfboekje (heb ik altijd bij me…sinds ik 16 was) tintelingen neerzet… waar ik even speel met de wolken en de heg… steels me permitteer om de voyeur te zijn op stations waar mensen gaan, staan en komen…de dagen waarin ook een file pracht spel geeft… vrijdag was ook zo’n dag in de ochtend met Nora op het terras bij Loos in Rotterdam.

De laatste maanden vooral ben ik omcirkeld met het marketing jargon ‘bloggen’, ‘posten’ en wat dies meer zij… een ietwat afgrijselijke leegte blijkt dan vaak achter te blijven na de beweringen van de ‘vernieuwers’ en dames en heren ‘innovatoren’… soms ook wel wat warms.. echter ik soms concreet mis is de levenspoëzie.. eerder in een stukje noemde ik het ‘verlangen naar wat is’… het aangenaam zijn in het moment en dan dralen in de stroom.

In mijn seminars en trainingen mag ik ten volle genieten en doen, mensen even meenemen op de reis die nog leerzaam is ook.. ; je kent dat gevoel wel… de inhoud veert van links naar rechts en is alom… iets wezenlijks raak je aan.. alsof ik voortdurend de bewegingen  van mijn lieve kindje Loulou zie die de wereld doet… en aandachtig natuurlijk deelt

Voor het terras was een film opname… ‘een shoot’  noemde de buren het. Jongen mensen, de ‘opname crew’ rokend … diverse van de engelen uit ons universum speelden wachters bij de tram…

Wij, Nora en ik, waren een der tafels … links champagne drinkende suit-supply managers… met lang strekte benen mannen opmerkingen..   verder een bezig gezelschap.

In ene had het woord ‘posten’ weer een andere betekenis. Een 7 tal keren werd de scene overgedaan. Zo gaat dat vaak met shoots en films, perfectioneren en slijpen. Dat is het mooie ook aan al dat we maken.

De zachte aandacht om te slijpen, de kleinste details mooi groot te maken, in dat proces ligt de schoonheid… de managers, al de mensen op het terras, de mensen in de tram.. iedereen hoorde in het spel thuis en bijna geen van ons wist waar het toe diende… wat het wel deed was ons even de focus centreren… ieder op eigen manier…

Afgelopen zaterdag “Het geheugenhuis” in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Een aardige website, vaak op TV en een keur aan aardige onderwerpen en sprekers. Het aantal ‘Tags’ dat genoemd werd op de site, de issues die de revue zouden passeren beloofde veel.

Nu weten we er is een schaakspel gaande tussen verwachtingen opbouwen, de belofte die vertaald wordt in marketing achtige highlights en de werkelijkheid zoals die zich dan voordoet.

De verwachtigen waren er wel, de belofte was er. De inhoud was dan heel aardig: ons geheugen en wat we hoe herinneren; de opbouw van geschiedenis;  hoe we ons brein/geheugen kunnen stimuleren en best nog veel meer.

Eerst en vooral zou ik vooral denken: hoe zorg je dat deze bijeenkomst een herinnering waard is. In een tijd waar wij toch echt alle zintuigelijke middelen tot ons beschikking hebben, zou je verwachten dat men speelt met de omgeving en de zintuigen prikkelt.

Niets van dat al, de inhoud was zoals gezegd wellicht best aardig, maar.. maar toch een ietwat quasi geleerd 100% cognitief program met veel saai mannelijke energie en debat achtige situaties waarin waarheden en invalshoeken werden verkondigd. Niets geen zintuigelijke  prikkeling en levensspel. Ernstig en serieus, zou  ik het noemen… en onderwijl denk ik altijd.. we leren en onthouden het beste als we lachen…als we geprikkeld worden…..

Kijk in essentie zijn wij waarnemers, de zintuigen die prikkelen en geprikkeld worden, de hersenen en wat er nog meer blijkt die de wereld voor ons doen en alles ordenen en wij die daar steeds buiten willen breken of juist niet.

Hoe ook, een samenkomst over herinneringen en het geheugen, dient echt bij te blijven. Veel wisselwerking, ontdekking, interactie, veel beelden, doorgaande geuren en geluiden… Een bijeenkomst waar smaak aan zit.

Hoe alles in den hersenen georganiseerd wordt, wie het echt weet mag het zeggen. Wat we ermee kunnen is wel duidelijk: op vermakelijkelijk manier delen en spelen zodat we uitgedaagd worden anders te kijken… te voelen en waar te nemen…

Bij  alles wat je doet: use your senses en prikkel die van anderen

Cor

Zit je bij de kapper. Zitten d’r meer mensen te wachten aan een tafel, koffie er bij en natuurlijk de bladen. Vrouw naast je, ziet er goed uit. Kijk je naar je eigen hoofd en haar, dan weer opzij naar de vrouw. Denk je: “Waarom gaat deze naar de kapper? Die ziet er toch geweldig uit? Prachtig haar en past ook nog”. Kijk je in de spiegel en zegt tegen jezelf: “Zij wel, maar met mijn haar moet wat gebeuren!” Voorzichtig friemel je wat links en rechts en zit bijna letterlijk met handen in je haar, om ‘t model maar niet te laten zien. Zachtjes zeg je tegen jezelf: “Wacht maar tot straks”. En zelfs op gegeven moment hardop: “Tjee zeg, jou haar zit toch prachtig, staat je goed…” Als de kapper fatsoen heeft stuurt ‘ie je zo weer weg, maakt ‘ie een foto van je hoofd en zegt: “Dat is mijn werk.” Ze breekt uit en zegt: “Het verveelt me zo, ‘t lijkt nergens meer op… Al weken zie ik ‘t in de spiegel en zeg dat dan ook steeds…” Ze vervolgt en zegt: “Jouw haar is leuk toch zo? Wat korter misschien maar… ik vind ‘t erg leuk.”

Mijn hemel wat is hier gaande? We kijken tegen elkaar aan vinden elkaars kapsel leuk en laten de kapper z’n werk doen, want allebei besloten we dat de kapper maar moet kijken wat ie ermee doet.

Zo weird is de mens. Je bedenkt zelf dat je er leuker uit zal gaan zien met nieuw hoofd. Zegt dan eigenlijk min of meer: “Maakt me niet uit wat anderen zeggen, ik doe het toch…” Kom je thuis en de eerste drie dagen hoor je alleen maar: “Wat heb jij gedaan, dat is toch geen gezicht?” Je raakt verslaaft aan elke spiegel en elke ruit. Voor je naar je date gaat denk je: “Shit, dat hoofd…” en manmoedig “want het kan mij niets schelen wat hij ervan vindt…”

Dus denk je de halve avond aan je haar en zijn je gedachten d’r niet bij. Onschuldig…? De grap hierin is dat je eerst jezelf geluk aan praat, gelukkig en blij bij de kapper weggaat en toch… Beïnvloed wordt…- je laat beïnvloeden – door de mening van anderen… Omdat je het leuk vindt als anderen je beslissing en keuze delen.

Natuurlijk zijn er voldoende mensen die volhouden: “Maakt me niet uit wat anderen zeggen”, maar da’s een kleine groep en ‘t gevoel zorgt dan juist weer voor de bevestiging: “Ik heb een eigen mening en daar heb ik recht op en gelijk in”.

Het klinkt alles zo onschuldig, maar kleine gedachten over jezelf en de wereld hebben enorme invloed op je gedrag en op hoe je jezelf voelt.

Geloof en vertrouwen in je keuze, herhaal het steeds en bevestig het, cultiveer je keuze, zorgen ervoor dat je echt trots zult hebben.

Je hersenen kunnen ontkenningen niet aan. Dus als je zegt: “Ik ben niet onzeker”. Waar denk je dan aan? Juist, aan onzekerheid. Onthou, wat niet geteld wordt bestaat niet. Dus wat je denkt wordt werkelijkheid, maar is niet de werkelijkheid van een ander. Wees je bewust wat je zegt en wat anderen tegen je zeggen. Je brengt je zelf in trance, dus in een bepaalde sfeer met een bepaalde focus, door wat je tegen jezelf zegt. Bewust je vermogens gebruiken en beseffen dat de kleur van je woorden de kleur van de wereld is. Hoe je dingen, mensen en jezelf ziet. Alles begint met trots, trots zijn op wat je bent en wie je bent. Dat herhalen en daarvan uit actie ondernemen. En natuurlijk is dan de verbeelding de meester, neem de tijd de waarom vraag vooraf te stellen: waarom je iets wilt en neem dan actie. En weet nu voor eens en altijd: wat je tegen jezelf zegt en de kracht waarmee je het doet, maakt wat je voelt en ziet. Zeg het hardop tegen jezelf en deel t met anderen. Als je een nieuwe date hebt, verbeeld je wat je hebben wilt, denk in de toekomst. Weet dat de ander je direct al leuk zal vinden als jij in jezelf gelooft. Wat jij over jezelf denkt, dat ziet de ander (vaak niet bewust natuurlijk, maar het straalt wel uit). Wees daarin altijd positief, erken je gevoelens… ook verdriet, maar de betekenis van een emotie is altijd gebonden aan een situatie. De volgende is steeds weer een nieuwe en heeft niks met het verleden van doen.

Volgende keer ga ik praktisch in op een brief en over het doorbreken van patronen bij jezelf en anderen, zodat je nieuwe gewoontes beter leert doen.

Wat je wilt, is niks waard zonder actie.