Er zijn toch wel wat grappige gewoontes

Den mensch is aan het kijken hoe ie kan bereiken  waar ie dan al dan niet scherp beeld van heeft, verkondigt dat als de grootste waarheid

Ruilhandel ooit voor levensonderhoud is persoonlijk verkoop geworden en we hebben nieuwe boeren…

Den Farizeeër, den schrift geleerde en het Nieuw Links de mooi praters, zijn in ere hersteld de belofte is groter dan de werkelijkheid.

Niets nieuws onder de zon zou je zo zeggen. Mensen met mooie beweringen

die ‘echt anders zijn en het wel goed bedoelen…’ groeien in aantal..

immers waar speculatie de dagelijks praktijk geworden is ontstaat ruimte voor dit soort gelummel en vermakelijk gekrakeel

de zachte warmte is de bezieling waarmee dit alles gebeurt…

“We leven in een nieuw tijdperk…, alles is nu mogelijk”

‘ Ik ben heel intuïtief en voel alles goed aan’

Maslov lijkt overleden en voorgoed passé

Ja de verandering is gaande er is een heel veld open … richtingloos de ruimte in gaan is dan heerlijkheid …

…zo lang men netwerkt… de pompeusheid is zo omvangrijk dat we dr langs wegen en in kantoren geen kermis meer voor nodig hebben… grotesk en olijk…

 De verkondiging schept lolliger leven dan welke virtuele werkelijkheid ook. De filosofie herleeft… de mens is zelf aan het woord.

Mijn suggestie is de herijking van Nescio’s “Gods doel is doelloosheid’

Als er zoveel mensen de zin van het bestaan weten vorm te geven dan is de wereld mooi en vermakelijk

Elkaar aanraken en in beweging brengen… met zoveel richtingen en vooral toch op de aarde… dat is een mooie nieuwe stap…

of…..

nu ja… ik zal mn dochtertje informeren… 

Zit je bij de kapper. Zitten d’r meer mensen te wachten aan een tafel, koffie er bij en natuurlijk de bladen. Vrouw naast je, ziet er goed uit. Kijk je naar je eigen hoofd en haar, dan weer opzij naar de vrouw. Denk je: “Waarom gaat deze naar de kapper? Die ziet er toch geweldig uit? Prachtig haar en past ook nog”. Kijk je in de spiegel en zegt tegen jezelf: “Zij wel, maar met mijn haar moet wat gebeuren!” Voorzichtig friemel je wat links en rechts en zit bijna letterlijk met handen in je haar, om ‘t model maar niet te laten zien. Zachtjes zeg je tegen jezelf: “Wacht maar tot straks”. En zelfs op gegeven moment hardop: “Tjee zeg, jou haar zit toch prachtig, staat je goed…” Als de kapper fatsoen heeft stuurt ‘ie je zo weer weg, maakt ‘ie een foto van je hoofd en zegt: “Dat is mijn werk.” Ze breekt uit en zegt: “Het verveelt me zo, ‘t lijkt nergens meer op… Al weken zie ik ‘t in de spiegel en zeg dat dan ook steeds…” Ze vervolgt en zegt: “Jouw haar is leuk toch zo? Wat korter misschien maar… ik vind ‘t erg leuk.”

Mijn hemel wat is hier gaande? We kijken tegen elkaar aan vinden elkaars kapsel leuk en laten de kapper z’n werk doen, want allebei besloten we dat de kapper maar moet kijken wat ie ermee doet.

Zo weird is de mens. Je bedenkt zelf dat je er leuker uit zal gaan zien met nieuw hoofd. Zegt dan eigenlijk min of meer: “Maakt me niet uit wat anderen zeggen, ik doe het toch…” Kom je thuis en de eerste drie dagen hoor je alleen maar: “Wat heb jij gedaan, dat is toch geen gezicht?” Je raakt verslaaft aan elke spiegel en elke ruit. Voor je naar je date gaat denk je: “Shit, dat hoofd…” en manmoedig “want het kan mij niets schelen wat hij ervan vindt…”

Dus denk je de halve avond aan je haar en zijn je gedachten d’r niet bij. Onschuldig…? De grap hierin is dat je eerst jezelf geluk aan praat, gelukkig en blij bij de kapper weggaat en toch… Beïnvloed wordt…- je laat beïnvloeden – door de mening van anderen… Omdat je het leuk vindt als anderen je beslissing en keuze delen.

Natuurlijk zijn er voldoende mensen die volhouden: “Maakt me niet uit wat anderen zeggen”, maar da’s een kleine groep en ‘t gevoel zorgt dan juist weer voor de bevestiging: “Ik heb een eigen mening en daar heb ik recht op en gelijk in”.

Het klinkt alles zo onschuldig, maar kleine gedachten over jezelf en de wereld hebben enorme invloed op je gedrag en op hoe je jezelf voelt.

Geloof en vertrouwen in je keuze, herhaal het steeds en bevestig het, cultiveer je keuze, zorgen ervoor dat je echt trots zult hebben.

Je hersenen kunnen ontkenningen niet aan. Dus als je zegt: “Ik ben niet onzeker”. Waar denk je dan aan? Juist, aan onzekerheid. Onthou, wat niet geteld wordt bestaat niet. Dus wat je denkt wordt werkelijkheid, maar is niet de werkelijkheid van een ander. Wees je bewust wat je zegt en wat anderen tegen je zeggen. Je brengt je zelf in trance, dus in een bepaalde sfeer met een bepaalde focus, door wat je tegen jezelf zegt. Bewust je vermogens gebruiken en beseffen dat de kleur van je woorden de kleur van de wereld is. Hoe je dingen, mensen en jezelf ziet. Alles begint met trots, trots zijn op wat je bent en wie je bent. Dat herhalen en daarvan uit actie ondernemen. En natuurlijk is dan de verbeelding de meester, neem de tijd de waarom vraag vooraf te stellen: waarom je iets wilt en neem dan actie. En weet nu voor eens en altijd: wat je tegen jezelf zegt en de kracht waarmee je het doet, maakt wat je voelt en ziet. Zeg het hardop tegen jezelf en deel t met anderen. Als je een nieuwe date hebt, verbeeld je wat je hebben wilt, denk in de toekomst. Weet dat de ander je direct al leuk zal vinden als jij in jezelf gelooft. Wat jij over jezelf denkt, dat ziet de ander (vaak niet bewust natuurlijk, maar het straalt wel uit). Wees daarin altijd positief, erken je gevoelens… ook verdriet, maar de betekenis van een emotie is altijd gebonden aan een situatie. De volgende is steeds weer een nieuwe en heeft niks met het verleden van doen.

Volgende keer ga ik praktisch in op een brief en over het doorbreken van patronen bij jezelf en anderen, zodat je nieuwe gewoontes beter leert doen.

Wat je wilt, is niks waard zonder actie.