Zachtheid

Er zijn dagen, dat zijn voor mij de natuurlijke, waar ik de straat op ga.. in mijn opschrijfboekje (heb ik altijd bij me…sinds ik 16 was) tintelingen neerzet… waar ik even speel met de wolken en de heg… steels me permitteer om de voyeur te zijn op stations waar mensen gaan, staan en komen…de dagen waarin ook een file pracht spel geeft… vrijdag was ook zo’n dag in de ochtend met Nora op het terras bij Loos in Rotterdam.

De laatste maanden vooral ben ik omcirkeld met het marketing jargon ‘bloggen’, ‘posten’ en wat dies meer zij… een ietwat afgrijselijke leegte blijkt dan vaak achter te blijven na de beweringen van de ‘vernieuwers’ en dames en heren ‘innovatoren’… soms ook wel wat warms.. echter ik soms concreet mis is de levenspoëzie.. eerder in een stukje noemde ik het ‘verlangen naar wat is’… het aangenaam zijn in het moment en dan dralen in de stroom.

In mijn seminars en trainingen mag ik ten volle genieten en doen, mensen even meenemen op de reis die nog leerzaam is ook.. ; je kent dat gevoel wel… de inhoud veert van links naar rechts en is alom… iets wezenlijks raak je aan.. alsof ik voortdurend de bewegingen  van mijn lieve kindje Loulou zie die de wereld doet… en aandachtig natuurlijk deelt

Voor het terras was een film opname… ‘een shoot’  noemde de buren het. Jongen mensen, de ‘opname crew’ rokend … diverse van de engelen uit ons universum speelden wachters bij de tram…

Wij, Nora en ik, waren een der tafels … links champagne drinkende suit-supply managers… met lang strekte benen mannen opmerkingen..   verder een bezig gezelschap.

In ene had het woord ‘posten’ weer een andere betekenis. Een 7 tal keren werd de scene overgedaan. Zo gaat dat vaak met shoots en films, perfectioneren en slijpen. Dat is het mooie ook aan al dat we maken.

De zachte aandacht om te slijpen, de kleinste details mooi groot te maken, in dat proces ligt de schoonheid… de managers, al de mensen op het terras, de mensen in de tram.. iedereen hoorde in het spel thuis en bijna geen van ons wist waar het toe diende… wat het wel deed was ons even de focus centreren… ieder op eigen manier…

Bezieling als een virus

Een nieuwe lente, nieuwe geluiden, bewegingen en ervaringen. Het hoeft geen naam te hebben maar zal wel prikkelen, uitdagen en je mind set even een boost geven.

Gezegd de wereld kent paradoxen. Er zijn ontdekkingen gedaan en we hebben gigantische stappen gemaakt. De innovatie en ontdekking van onze mogelijkheden zijn talrijk. Tegelijk zijn er ‘ridders van de ruimte’ die prediken en ‘wel weten hoe het hoort’. Belerend of aandoenlijk, leuk of ietwat moralistisch. Just try it on i would say.

Life hacking is een fraai ‘buzz’ woord:

dingen uit elkaar halen/veranderen en de uitkomst delen en verbeteren. Weten hoe het werkt e er iets moois mee doen. Kortom verbeteren na inzicht en overzicht.

Hoe eenvoudig kan het zijn en hier werkt dan 1 ding echt: bezieling als een virus.

Simpel bezieling aanraakbaar delen. Zodat de mens is weer mens. get a life, betekent het einde van beleerders, missionarissen en terug naar delen.

Mensen aanraken en in beweging brengen daar is het ons om te doen. Je kunt in je tijd naar Ikea of de woonboulevard; kijken naar ‘de wereld draait door’, voetbal of wat dan ook. Alles is verstrooiing en gedachten spel. 1 week vakantie en t blijkt ‘onnodig’; iets wezenlijks, lachen van je kind of de ziekte van je moeder… En hopla alles aan de kant

Zoek naar je poëzie en speelsigheid in je leven, prikkelingen die genoegen geven. En nu eens kijken wat er is om je uit te dagen, wat je kunt geven. Meer recepten in de keuken van de mens en je leven. Voorbij zaken en werk alleen…. Je hoeft niets te zijn dat ben je al, nu spelen om in de keuken van het leven geïnspireerd te kunnen delen en dienen. Trust me: de zon zal dan altijd blijken te schijnen…

De dagen die wij organiseren geven bezieling en even een andere mind-set. Het zijn ‘shopping-days for a better life’