de hollandse variant

de amerikaanse variant

Werelden van fitness

We zouden squashen, Gijs en ik. Zo te doen gebruikelijk was ik wat eerder en dacht ‘even aan de apparaten hangen’. Zelf
ben ik een van de zielen die zo 5 maal in de week sport, simpel voor de fun, vorm, weerstand, conditie, endorfine en serotonine.

Omkleden, gemiddelde leeftijd 65. Zo oud ben ik nog lang niet. Vriendelijk zich uiterst rustig bewegende ouderen waren m’n gezelschap.

Enter de gym, dat is nu health fitness lifestyle centre of zoiets. Op de achtergrond zachtjes het ‘Una Palona blanca’ van the George Baker selection. Een fraai muziekje voor in het de bejaarden tehuis. Op de hometrainers en wandelbanden: ouderen.

Slecht uitgedorst en zeer zuur kijkende ouderen. ‘Huh’, wat gebeurt hier? Een bezigheidstherapie centrum of een gym? De sfeer van een laatste tocht. Ademloos stond ik stil. Vastgenageld te midden van een sessie in clubhuis ‘het laatste honk’.

Kijk ik heb niks maar dan ook niks tegen wie dan ook die sport. Sterker ik moedig het aan. Maar waartoe was dit? De complete levenloosheid. De muziek, de kleding, de uitdrukkingen op het gezicht. De ‘je-ende’ sportcoaches – zo ze tegenwoordig heten. Zulks link ik nu net niet aan sport en beweging, laat staan aan ‘werken aan je gezondheid’ –zo ik daar hoorde.

Mijn gedachten schoten terug naar de VS.

Ik volg nog wel eens seminars en congressen in de VS. Daar was ik in Anneheim (L.A.). 3 maanden. Ben een ‘gym’ type. Dus iedere ochtend om 6.30 naar Bally. Op een dag komt er een buitengewoon elegant geklede – in sport tenue- vrouw van 72 binnen. In mijn hollandse domheid keek wat schrander maar ook ontroerd. Een half uurtje later stormt ze op me af en zegt: the class begins, come on. Meegaand als ik ben, ik huppelde achter haar aan.

Ik dacht, een klasgenoot leuk! Voor de les begon zag ik de vrouw niet meer. In ene ging de muziek aan. Met hoofddoek om het hoofd, halve boks handschoentjes aan positioneerde zij zich voor de groep en begon direct.

‘Huh’, hoorde ik mezelf denken, ‘zij is de teacher?’. Dat denken bleek een kort:  ‘Come on come Cor, Move along, your doing perfect’. Het werd mijn eerste ervaring met ‘steps’. Uiteraard ging mijn lichaam, die ik scherp in de gaten kon houden in de spiegel, alle kanten op, echter meest niet met de groep mee.

Mijn conditie was niet zo geheel slecht. Toch aan het eind van het uur droop ik van de zweet, tong op m’n schoenen. Vrolijk kwam ze op me af, reikte mij m’n handdoek aan –geen zweetdruppel te zien bij haar- en zei: ‘Very good, see you tomorrow at 7 Cor, lovely that you joined us’. ‘He came al the way from Holland to join us’, schalde ze door de zaal en een applaus van de uitgelaten frisse menigte was mijn deel.

In Nederland, daar in Leiderdorp –een echte city om te sporten- om precies te zijn, had ik nu een andere evaring deze week.

In de ‘gym’s of healthclubs in the States heb je up beat muziek. Hier de George Baker selection.

De leiding hadden een 21 jarige ‘life style balance coach professional’ en een ‘life style balance fitness teacher’ , die beide de 2 weekenden lange durende intensieve kennis training gedaan hadden: ‘Wij weten hoe je moet leven, dus tonen wij het je even’. Tja daar kan ik niks tegen in brengen. Overspoeld door kennis, technieken en inzichten namen ze de ouderen onder handen.

Twee groepen die rouleerden, daarnaast nog 1 op 1 sessies.

In de 1 op 1 sessies zie ik een hoogbejaarde man ‘les’ krijgen van de 21 jarige jongeman. Ik luister mee, het gaat over hoe te bewegen, over het dieet en hoe de goede man zijn leven inricht. Het is een ‘full life balance program’; voordeel is, het vergt geen bijbetaling en de bezigheidstherapie is begonnen.

De oudere man zijn ogen puilden uit. Hij staarde de jongen hulpeloos aan. De jongen, monter en olijk, sprak de man steeds aan met ‘Je moet dan dit doen’, ‘Uiteraard ook je eet patroon aanpassen’, ‘fit zijn vraagt een echte attitude’, ‘je mind set daar draait het om’. Ik kon alleen maar staren naar dit slachtoffer van de wereld van de marketing.

De andere groep was doende wat bewegingen te maken voor een veel te grote spiegel, dan wel met een elastiek onder tussen de voeten. Een akelig plaatje waar elke vorm van menselijk elegantie ver te zoeken was. Een pleisterplaats waar de zinloze leegte volledig post had gevat. Op de achtergrond inmiddels ‘Daar in dat kleine café aan de haven’.

Sport is ook, zo wielrenners dat zo mooi zeggen: soigneren. Dat woord, de gedachte aan het uiterlijk, de energie  en elegantie, zijn een prijs waard.

Uiteraard de verdeling 8 vrouwen 3 man achtige wezens. Nergens een lach, nergens energie. Een plichtmatigheid die je bij garnalenpellers nog niet tegen komt.

‘Is dit ons voorland?’, vroeg ik de inmiddels gearriveerde Gijs, slanker worden om goedkopere kist te kunnen bestellen…? Een ander doel zag ik niet. Patiënten op een afdeling van een inrichting uit de jaren 70 tig.

De kleding stijl deed me ernstig denken aan een basketbal scène uit One Flew over a Cuckoo’s nest. Kolderiek is een fraai woord dat wel past.

In de VS deed ik toen onder meer een aantal seminars bij Deepak Chopra in Carlsbad. Sprak hem aan en vroeg op straat, Deepak

‘What is you opinion about people who go to the gym or do sports every day’. Hij antwoordde in zijn pracht amerikaans indiaase accent:

‘Your body is you palace, that is were it all starts. Treat it with the most care and attention. Doing sports can be perfect sure. But you know only if you do it with a smile. Condition you self in wearing the happy smile first, other wise it is counter productive’.

Hij wreef over z’n buikje, we lachten en liepen samen verder.

California, the ‘left coast’, loopt al decennia voor op trends. Charles Groenhuizen zei ooit: ‘In California heeft iedereen het idee zelf het centrum van het universum te zijn’. Een leuke gedachte en fijne attitude.

In ander geval komen we op:

One flew east, one flew west, one flew over a Cuckoo’s nest, schreef Ken Kesey in 1962.

Ergo wellicht moeten we er allemaal een keer aan geloven. Ik heb daar zo m’n twijfels over…

Life style is een attitude. Het is in volle bewustzijn, delen en genieten. Dat is mind, body en appearance. Of je sport, of je eet, thuis bent, op straat loopt… je energie maakt het.

Als we naar Leiderdorp kijken… ieder zijn weg of methode klaarblijkelijk… dan is de redding  de verschillen te koesteren, dacht ik eerst… tegelijk moest ik weer aan de dame uit de VS denken.

‘Get the most out of life and live it to the utmost…’, wervelde zij bijna iedere ochtend weg… terwijl ze op haar Johnny Logo achtige fiets sprong.

Over de patiënten…  Als ze thuiskomen hebben ze toch een gezonde ochtend gehad…. althans dat hoop ik dan maar…

Vrijheid en groei geven bloei

Er word mij vaak gevraagd: welke boeken heb je gelezen? Wat heeft jou beïnvloed?  Welke films vind je nooit? En kun je me lezingen of schrijvers aanraken?

Ik ben een soort neo renaissance mens,  hou van zeer veel en ben altijd gegrepen door mensen met bezieling en passie. Aandacht,  interesse in wie iemand is of wat ‘ie doet,  verwondering en bewondering horen bij me. Iets in mij vind klaarblijkelijk dat we met ontzag en respect met de wereld en mensen om moeten gaan. Dat sleur en loopgraven nu net niet de dingen zijn die ons dienen. Heden ten dagen zijn alle geleerden het daar wel over eens.

Maar in begin jaren 80 waren er zoveel omwentelingen en werden de wereld en de oude geloofsystemen zo volstrekt gehusseld dat het voor menigeen er toe leidde terug te grijpen naar vertrouwde patronen. Gelukkig is dat heden ten dagen anders. De adaptatie, interesse in wat er in de wereld is. Het onderzoeken van de goede uitkomst in plaats van vasthouden aan oude eigen gewoontes en geloofsystemen zijn voor de wijze mensen niet aan de orde.

Nu haal ik er even 1 uit mijn collectie. Ik las hem voor het eerst toen ik 19 was denk ik.

Je bent dan als jongeling je verhouding tot de wereld aan het zoeken. Een beetje sturm und drang  (gelukkig heb ik later de rede er weer bijgeleerd te waarderen); ik heb mijn hersenen leren gebruiken). Ik genoot het leven, danste, schreef, fotografeerde, hield van kunst en muziek, las alles wat los en vast zat en was een spons waar het ging om interesse in mensen te hebben.

Van kindsbeen af werd ik als ‘anders’ gezien, slim en zeer intuïtief. Met verbazing nam ik vaak waar dat er zoveel zaken in de wereld zijn die er te delen en te ontdekken zijn. Terwijl onderwijl vele mensen er wel over spraken, heel graag wilde, maar er niks mee deden. Ingesleten patronen en verhoudingen bleken vaak de basis voor de volgende beslissingen en dagen voor velen. Ik ‘inspireerde’ ze, hoorde ik vaak. Daar waar ik voor mijn gevoel gewoon deelde wat ik waargenomen had.

Er waren in die tijd veel boeken, die ik tegen kwam, met min of meer de gelijke strekking als het stukje hieronder. Voor mij nieuw en soms al heel oud, maar zo gaat dat met de dingen ze zijn altijd nieuw als jij ze leert kennen.

• De kleine prins van Antoine de Saint-Exupéry, al in 1951 –dat was voor mijn tijd, vertaald.
• Jonathan Livingston Seagull, van Richard Bach

Nu zouden we zomaar de Dala Lama,  de Alchemist van Coelho, de dagboeken van Da Vinci en vele anderen in deze rij kunnen zetten.

Voor mij waren het herkenningspunten.

Nu die ene schrijver of zo je wilt dat ene mens en een fraai stukje:

• Sören Aabye Kierkegaard.( 1813-1855)

Hij wordt gezien als de vader van het existentialisme en heeft grote invloed gehad op de moderne psychologie.

Ik las toen:

Wilde Ganzen

In ’s hemelsnaam, mens, pas op voor één ding: zo gauw je bemerkt dat tamme ganzen macht over je krijgen, maak dan dat je wegkomt, méé met de trek, opdat het er niet op uitloopt dat je als een tamme gans gelukzalig blijft doorwaggelen in laag-bij-de-grondse jammerlijkheid.

Interesse, openstaan, ontwikkeling en ontdekking zijn goed voor lijf, leden, hersenen en voor je energie. Ze houden je jong en verhogen de kwaliteit van leven. Je ontdekt als het ware een heel land en niet alleen de fiestwegen, de natuur, de cultuur, het eten of de hotels en de mensen alles apart maar als geheel. Je associeert meer en dat is goed voor je flexibiliteit.

Zaken kosten tijd. Dat heb ik in de loop der jaren geleerd. En gewoontes hebben we nodig, we kan niet 100 % bezig zijn met altijd maar ontdekken en in de wolken hangen.

Daarnaast zegt men wel eens: ‘Je bent wie je kent’. Daar hangt aan vast dat mensen die je kennen jou willen kennen en herkennen op de manier waarop zij jou kennen en herkennen  Hun beeld van jou is voor hun ook direct ‘wie jij bent’ voor hun en uit dat plaatje ontsnap je niet snel. Het is bijzonder als je echt van ziel tot ziel verbinding voelt, met jezelf en met anderen. Het kan dat je de omstandigheid waar je in zit even de twijfel regeert, dan is de vlucht naar de tamme ganzen snel gemaakt en stok je weer even.

Vertrouw erop dat is tijdelijk, als je ziel er een is van een vlieger dan kom je daar vanzelf weer terecht. De verbinding en drive zitten in je ziel.

Voor vrijheid en eigen keuzes gaan is meest niet zo simpel. Immers de mensen uit je verleden willen jou zien zoals zij hun leven leven en ze willen jou in het plaatje passen zo ze jou zien. Dat jij inmiddels of allang een andere golf lente hebt, dat nemen ze eenvoudigweg niet waar en horen ze niet…tot ze zelf de waarde van de jou inzicht zien.

”Onze’ Cruijff (Winsemius) zegt daarover:     ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’.

En zo is het maar net.

Let us make the picture smaller: our children as the important ones

So how to make clear: What is it, the purpose thing?

And how do you get them towards that what and where?

Educate? Show? Stimulate? Focusing attention? Being the example…Modeling? Motivate? Making them aware? Indoctrinate? To love…!

In Wikipedia:
Education in the largest sense is any act or experience that has a formative effect on the mind, character or physical ability of an individual. In its technical sense, education is the process by which society deliberately transmits its accumulated knowledge, skills and values from one generation to another.

Ergo : it is time that we acknowledge that the world is new every day.

Is it about facts or our relationships towards things and people?

There is not so much wrong in passing on habits, thoughts and behaviors.. but in this process of modeling often some ‘nasty’ habits drop in. (how often do we hear:’ Ohh, when I look at my child it is like looking in a mirror!’ …’What is your focus?’, I would like to ask)

So that is where the ‘know yourself’ drops in. but we never (seldom) see the lies that we believe.

And I must say some have nasty habits. So they talk about educating ‘their’ children… as a sort of self growth thing.

Life is bigger I might add.

Take the divorce thing. A popular act nowadays. Not really the exception anymore. Funny (not so funny for the child) things happen there.
People do the ‘ownership’ act around there children. Watch it that is a wide spread virus when people divorce (and so be it, that cannot be the issue any more.. but it becomes that way if 1 of the 2 parents does not stimulate to love both in equal -time, space and attention- way). Suddenly one of the 2 claims to ‘know’ what is good for a child; takes ownership and determines everything that is ‘good’ for the child.

The child is ‘used’ as an example. We all are children.
We are not divorced but we are the world, with all our differences.
Do not turn sameness into a rule.

So a few thoughts:
• You never own a child
• Be the example in what you leave behind
• The purpose is to serve and make happy
• Realize: What you know is temporally the truth, and mostly only your truth
• Be humble: There is much more to experience and know than you think
• Never be obsessive about educating a child or a human being,
for content is context dependent and we need a context for expressing the behavior in our own time
• The most important things in life cannot be expressed in words
• What you perceive with your ‘senses’ and your ‘intuition’ is what YOU perceive
• Love and embrace differences
• Respect for everything that is
• My call for poetry and being the warm inspiration

celibrate what is and be thankful

3 nieuwe presentaties

1. De practitioners NLP/SOIL in 9 dagen door de beste trainer op dit gebied in Nederland. Een heerlijke reis om jezelf te leren kennen en de effectiviteit van je communicatie zakelijk en privé te verhogen

2. De Marketing, Branding en Positionering van Jezelf. Een 3 daags seminar over de realtie tussen jezelf, de nieuwe media, integriteit en je kwaliteiten zichtbaar maken. Leven en zijn in de moderne wereld

3. De diensten van The Institute op rij gezet.

Wij staan borg voor kwaliteit, diepgaande kennis, bezieling, vaardigheden. Meer dan een ‘new kid on the block’ een zuivere professsional met levenservaring, kennis en heel goede referenties… speels, ervarend en zeer praktisch en effectief.

1.

2.

3.

Het is alles zo eenvoudig. Vermaken van elkaar en dan te delen.

We fietsen over de Veluwe. Hilarisch blij is Loulou, m’n kindje, dat ze op de witte fietsjes mee kan fietsen naar het Kröller-Müller Museum. Net te groot voor een klein fietsje en te klein voor een grote fiets. De heenweg was een en al fiets plezier. Op de terugweg koos ze helder een andere pose, staan achterop. Moi zwoegend met een heerlijk gevoel, de armpjes op de schouders en zingend en bijna dansend achterop de lastdrager staand.

Afgelopen donderdag was ik nog op een trainingsdag bij Rijkswaterstaat, een dag over ons Brein. Zaak is beter te worden in het bewust nieuwe paden aanleggen in onze bovenkamer. Nieuwe gewoontes en daarmee andere invalshoeken, innoverend denken en doen zodat je toegang hebt tot meer keuze mogelijkheden. Daarmee bewust worden van de mogelijkheden die er zijn, de prikkelingen en daardoor enthousiast de energie erin houden.

Dat doe je door bewust je bezig te houden met : Input is output…wat je ergens in stopt is wat je eruit krijgt…

En output is weer input voor jezelf, want je krijg weer terug, zo Aristoteles het zei: ‘elke beslissing is de basis voor de volgende 10.000 beslissingen

De aandacht waarmee je iets doet. Het eten en drinken dat je in je lichaam stopt. Je bewust worden van zogenaamde ‘subliminale waarneming’ (zeg maar de waarnemingen waar we ons niet bewust van zijn maar die wel een enorme invloed hebben). Ergo: gebruik je hersenen om waar te nemen wat er gebeurt. Een gebruikelijk gegeven in de reclame wereld en in marketing, waar het opzettelijk mensen voor een onderwerp, thema of product winnen de normaalste zaak van de wereld is.

Ofwel, alleen de vakantie foto’s verzamelen van leuke momenten en de narigheid eruit laten. Nieuwe gerechten bedenken; eens een andere route (en vervoermiddel) naar huis of werk nemen; een andere haar coupe uitproberen enz.

Loulou is verliefd op de camera en de camera op haar. Zij ‘weet’ wat een mooie foto is en is op effect bejag uit. Poseert en glimt er op los. Ook, daar achter op de fiets, speelt ze plezier en warmte. Vermaakt zij mij en daarmee zichzelf… door –staand achterop- opperste lol te halen uit dat ‘anders-dan-meestal-,moment.

Het is fraai dat we gaan onderzoeken, middels bio-feedback en gebruik van de hersenen niet om in problemen te denken of zwaarmoedig over problemen ‘na-te-denken’, hoe we het elkaar aanraken en vermaken om te delen, te vermaken en genoegen te doen.

Er is een scala aan ‘nieuwe’ inzichten en ervaring. Hoe we bewust onze vermogens inzetten, hoe we reageren op onze omgeving; hoe we de interactie met onszelf en de wereld positiever kunnen doen.

Neem er kennis van. Echter weet ook dat je het, net als Loulou –die het leuk vindt dat ze leuk gevonden wordt en graag vermaakt omdat ze graag vermaakt wordt- dat je het vaker wel doet en nu wellicht nog wat vaker bewust dient te doen.