De benadering van ‘problemen’. Geniet ervan: prijs ze!! Wees dankbaar! Je gaat leren!

Problemen zijn tijdelijk. Althans de meeste problemen. Werk, relatie, geld, botsing enz enz.

Falen is de manier om verder te komen, zie het prachtige filmpje van Michael Jordan. Daar gelden: wat kan je anders doen? Hoe doe je het probleem? Hoe weet je dat het een probleem is?

Maar dan heb je al het vermogen te praten… en het te formuleren. Eerst komt het klagen, dat blijft….Het uitschreeuwen van woede van Sven Kramer, de directe ‘wat heb ik nu gedaan’ van Gerard Kemkers. Dan wil je even geen slimme woorden.

Elk probleem kent een specifieke geschiedenis. Beste is altijd zelf achter het stuur te blijven en je verantwoordelijkheid te nemen. Dat kost soms tijd. Ben jij bij een ander vraag je dan in je hoofd af:

- ben ik deel van het probleem

- deel van de oplossing

- of wil de ander alleen even luchten

Doe je zelf het probleem en zit je bij een ander, dan kun je ten aanzien van die ander het zelfde doen.

Vervolgens is bij een probleem er altijd nog de interactie, -daar heb ik in eerdere blogs over geschreven- tussen de ander en jezelf.

Stel je echt de vraag die naar de intentie kijkt:

- – vergroot of verkleint de ander het probleem?

Het hebben of doen van een probleem is in de meeste gevallen een coping mechanisme. Ofwel, je ziet de oplossing nog niet. Wittgenstein heeft daar aardig over geschreven, het Fido-fido principe. Kort gezegd: na een zware klimtocht een berg op blijkt er aan de andere kant een lift; na enige tijd draai je jezelf om en hopla de volgende berg….

Een probleem doen of uiten, is gedrag het is de uiting van onmacht omdat je  de oplossing nog niet ziet. Dat kan boosheid zijn, woede, huilen, schelden, klagen, stil jezelf terugtrekken, de ander of de omstandigheden volledig de schuld geven, jezelf enorme verwijten zijn gaan maken.

In deze wereld waarin velen met bijna graagte naar het leed van andere lijken te willen kijken, lijkt het wel alsof het cultiveren van problemen een top entertainment is. We hoeven de tv maar aan te zetten, de krant er maar voor open te slaan, het aantal commissies maar te tellen en je ziet het…Ook dat kun je onder het kopje coping wegschrijven.

Snugger is het je hersenen te blijven gebruiken en dus niet je emoties van het moment de zaak te laten overnemen daar bovenin. Dat beetje weg van de stimulus respons wezens. Je vermogens op de juiste manier gebruiken.

De  emotionele ‘state’ waarin je jezelf bevindt, is de bril waardoor je naar personen of gebeurtenissen gaat kijken. Dan wordt alles in ene ‘anders geïnterpreteerd’.

Meest duurt dat even. Het ‘ I never drink again van Alexander Curly’ of  ‘deze vis, -je bent er gierend van over je nek gegaan (dus DEZE  zal je zeker nooit meer eten)- eet ik noooooit meer.

Echter  mensen zijn er niet die 1 maal iets gegeten hebben dat echt slecht viel en vervolgens tijden arglistig blijven over ‘die vis soort’, ergo ze generaliseren er op los. Het probleem blijft en wordt zelfs groter, als anderen ‘hun gelijkwaardige’ ervaringen gaan delen.

Of nog erger, als anderen het als kans zien om hun –dan wel erg kwalijke- ego in het veld te duwen en je dieper doen zinken door de details uit je te persen. Je te ‘quasi goedwillend’ te dwingen ‘alles’ nog maar eens te beleven en weer en weer. De woorden die je in radeloosheid hebt geuit. Gebruiken zij als munitie om je verder de afgrond in te werken en hun ‘visie’ (vies ‘ie, zou ik zeggen.. ergo hij is vies) op je los te laten. Hun eigen belang staat voorop en niet dat van jouw. Dat soort mensen zijn stakker, vermijdt ze als de pest.

Je lichaampje, amygdala zeggen sommigen, wil je beschermen. Beschermen op de manier waarop jij je lichaampje hebt opgevoed. Vuur is ‘auw’, pijn vermijden, en.. hoe vaak niet in veel culturen… falen is slecht… oef…

Als je even je niet nadenkt, dat is vaak want anders word je geschift, dan reageer je uit ‘impuls’ en ‘gewoonte’; stimulus respons heet zoiets. Plat gezegd: fight or flight. Pijn vermijden en naar plezier toelopen. Naar plezier toelopen is niet, van pijn weglopen.

In de oude benadering ging me in het beste geval ‘testen’ en kleine ‘nieuwe’ stukjes proberen. De gedragstherapie benadering als het ware, een set nieuwe  positieve associaties opbouwen. Een nieuw neurologisch netwerkje met positieve ervaring.

Met interactie tussen mensen is dat wat lastig. Ons zogenoemde ‘onbewuste’ maakt van elk deel een geheel. Dus elk gedrag of elke beweging van een mens, elke sfeer op een bepaalde plek… boem die roept de herinnering op aan het geheel van de herinneringen. Technisch gesproken spelen ‘onbewuste nare ervaringen uit het verleden een rol, Sullivan noemt dat de parataxische verstoring. Je onbewuste gaat elementen van gedrag in het nu van iemand linken aan het vermijden van die narigheid en het lijkt alsof een deel van een persoon voor je die pijn representeert. Een bepaald stemgeluid vuurt dan het kanon al af, immers je hersenen maken als je niet oplet van een deel een geheeld. De ‘stem’ van de persoon trigger een heel netwerk.

Simpel gezegd: niet iedere voetbal supporter is een hooligan.

Alle neurologische verbindingen, alle lampjes in je bovenkamer gaan dus in ene aan. Stimuleren mensen uit je omgeving dat, verbaal –meest indirect met tussenzinnen- of non verbaal (nog linker) dan is het wel verdomd lastig deze uit te zetten. Zelf opnieuw rustig kijken wordt daarmee een bijna onmogelijkheid. Dat is een kwestie van conditioneren. Maar toch…

Dus zet vooraan in je lichaam en hoofd:

• Falen is goed
• Zorg dat je een serie goede associaties hebt
• Besef dat ‘nare gebeurtenissen’ in 1 context thuis horen. (het is 1 vis en niet alles vissen)
• Ga terug naar de basis: zet het plaatje even stil
• Kies heel goed de context waar je even tijd neemt
• Kies de juiste mensen (daarover in een ander stukje later meer)
• Mensen zijn niet hun gedrag, accepteer de persoon en verander je gedrag
  • Dit geldt voor jezelf en de ander
• Jij hebt controle over je eigen mind en commando centrum, zorg dat je dat goed beheerst. Ken het dashboard en hou het in de gaten.

• En natuurlijk: kill the dragon when it is small
  • Ergo: praat met de persoon waar het omgaat en zeg STOP tegen bepaald gedrag (van jezelf en anderen) op het moment dat het speelt of zodra je dat kunt

Verwijten doen niet veel, dan gaan de lampjes in de bovenkamer weer aan.

Ik gebruik altijd een eenvoudig script:

1. Wat heb ik verkeerd gedaan. In de benadering, in mijn gedrag
2. Wat heb  ik geleerd
3. Wat ga ik anders doen
4. Wat verwacht ik dat anderen doen
5. Wie moet ik een Mea culpa maken en wie moeten dat aan mij doen.

Is het ‘probleem over’ ach dan komt er weer een nieuwe, dat is mooi. Leren heeft zoiets.

Je adaptatie vermogen, je vindingrijkheid, naast je intentie en je besef van noodzakelijkheid geven de oplossingen.

Geniet!! En doe dat wijs.

Lifestyle als een attitude, gezondheid is de state of your mind
Passie, aandacht en willen wat je krijgt… dat zijn de instructies waardoor je hersenen in de juiste modus komen om ervoor te zorgen dat jij geniet en verder zult groeien.
Het heeft er alle schijn van dat er een transformatie gaande is, het nieuwe denken is er al en gaat meer aandacht krijgen. Leef je nog in de kennis/informatiesamenleving? Stap over naar de wereld van creatie.

Nieuw denken? Nee, anders je hersenen gebruiken. Echt praktisch bezig zijn:
Passie en aandacht, liefde voor wat is. Echt in volle overgave je licht laten schijnen op en in je omgeving. De schoonheid en vorm in alles zien en herkennen. In vervoering raken, door echt in het nu te leven. Vol geraakt, met al je zintuigen open, spelend en niet labelend. In totale aandacht opgenomen zijn in wat er is. Eenvoudig: je weet meer dan je denkt en er gebeurt meer dan je denkt.
Niet de herhaling van het verleden, maar echt het nieuwe van het nu beleven. Ooit beschreef ik dat als “ Gelukkig zijn zonder enige reden”, het zijn bijna heilige momenten en als je zo leeft zijn het er veel. Leer ernaar te verlangen door je aandacht te richten, beschrijvend waar te nemen. Misschien is dit de meditatie voor de westerse mens, gerichte verstilling. Zo ontspan je de hersenen door ze zo zacht te gebruiken.
Richt je aandacht
Je aandacht richten op wat werkt, hoe het werkt en op wat je nalaat. Heel goed in de gaten krijgen wat je gelukkig maakt en wat niet. Welke gewoontes je wat opleveren en welke niet.
Beseffen dat vaak onverwachte zaken je doen groeien, meer nieuwe nu’s creëren betekent… genieten van onzekerheid… want elk moment dat komen gaat is nieuw en het geheim van deze wereld is dat elk moment nieuw is.. de twijfelachtigheid van de mens zal telkens weer het oude in elke nieuwe situatie proberen te laten gelden. Beweging is de wereld en laat jou wereld beweging zijn… maar… elke beweging heeft richting nodig en dat doe je door op juiste manier gebruik te maken van je denken en doen.
De kwaliteit van je leven zal echt toenemen, maar ook de kwaliteit van je beleving. Je zorgen verminderen, je gevoel van vrijheid neemt toe en ook je gevoel van zingeving. Simpelweg verbonden zijn met wat is. Maar wat is? Wat geeft vorm aan ons leven?
Twee zaken
Ten eerste, ligt er iets op de loer… een menigte mensen zucht tussen de twee werelden:
Het oude vertrouwde, het thuis gevoel en geborgenheid, het vast willen houden aan het traditionele en wat je kent.
De nieuwe wereld, waar snel schakelen… kiezen en loslaten echte thema’s zijn en vooral beweging domineert. In die nieuwe wereld ontdek je, leef je echt in het nu.
Ten tweede, de andere paradox: vaak is men te veel gericht op wat de buitenwereld wil en wat het verwachtingspatroon is. Het is juist zaak om de relatie met de buitenwereld, mensen en dingen aan te gaan en intussen wel je hersenen te gebruiken. Waardeer wat je ziet, neem het waar maar stel ook de vraag: wil ik daar echt deel van uitmaken? Jij beslist trek je de schoen aan of niet. Het nieuwe is jij bent de wereld
Het wordt tijd jezelf wakker te schudden, er is een veelheid aan technieken die ons leven, denken en beslissen vereenvoudigen.
Liefde en geluk zijn mindsets, een keuze. Door jezelf over te geven aan wat er is en echt te delen.
Dit is een deel van verlangen naar wat is: De poëzie ontdekken in je omgeving, gezondheid zijn is het gebruiken van je creativiteit en aandacht in overgave, in het nu leven en dankbaar zijn.

De camera richten en kiezen
Jij bent de regisseur van je eigen leven. Omgeef je met liefde en omarm met liefde wat je aangeboden wordt. Hou van wat je krijgt en wil dat ook. Leef in die dankbaarheid.
Hoe vaak stellen we ons vragen als: Hoe moet ik het leven doen? Wat is het goede om te doen? Hoe kan ik het beste uit het leven halen? Wat maakt dat ik echt gelukkig ben? Hoe kan ik meer kwaliteit ervaren? Wat is goed en wat is wijs?
Dienen we onszelf en de wereld te beschouwen door de bril van de allopathie, homeopathie of vanuit holistisch standpunt…?
In onderwijsland spelen de vragen over de onderwijsstijl en het type school, de omgeving en de ‘peer-group’; meer aandacht voor de brains of meer voor de creativiteit?
Je merkt dat er zoveel manieren zijn om tegen de wereld aan te kijken, je gezondheid of het leven te doen. Tjee, er zijn bijna meer wereldbeelden dan mensen, de meeste van deze beelden zijn nog aangelengd met moraal en leefregels ook.
Kernovertuigingen en wat je gelooft!
Vele mensen breken hun hersenen erop en blijven rondcirkelen in die vragen. Het wordt onderwerp van gesprek en de hersenen draaien, terwijl het leven voorbij gaat… een ietwat onhandige manier om het leven te doen. Maar wat is het alternatief?
De rationaliseringen en argumentaties zijn zo overtuigend en in het lastigste geval is er nog de marketing die van ‘niets-iets-maakt’ eigenlijk domweg omdat onze hersenen het zo aardig vinden om dingen te herkennen. Alles dat vertrouwd lijkt, doordat je het vaak gezien en waargenomen hebt, lijkt bestaansrecht te hebben… Oh leven, oh gedrag, oh keuzes….
Zoveel theorieën, zoveel uitleg en rationaliseringen, zoveel overtuigingen, hoofden vol. Soms lijkt het wel op of iedereen helemaal in zijn/haar eigen wereld leeft en dat er sprake is van een puur atomaire samenleving. Zo wil ik niet denken, leven en doen. Met mijn dochter op mijn netvlies. Verstoken van de ijle wind van liefde en zachtheid van het bestaan. We weten, dat wat het leven echt vorm geeft, wat je leven echt kleurt het is onzichtbaar. Dat is energie, de relatie die jij aangaat met je omgeving, met jezelf en de kleur die jij er besluit aan te geven.
Hoe doe je dat? Ten eerste zou ik zeggen: maak er een gewoonte van om gelukkig te zijn, gewoon een aantal keren per dag… zonder enig reden. Jezelf heel goed te voelen in je lichaam en je lichaam te conditioneren op goed voelen door je aandacht erop te richten.
Wat tips om de wereld anders te doen en jezelf te gunnen creatiever te zijn.
Allereerst:
•    Deconditioneren: beter zijn in doen van de beste gewoontes en gevoelens
o    Stop met vergiftigen lichaam, emotie en lijf.
•    Elke negatieve gedachte ontregelt je lichaam. Negativiteit is vaak twijfel aan acceptatie van de keuze die je gemaakt hebt.
•    Al de voeding die je lichaam vermoeit en vertraagt: stop ermee. Hoe je dat doet? Eenvoudig: in de gaten houden hoe je jezelf voelt voordat iets gebeurt of als je iets tot je neemt wat het resultaat is. Blij: doorgaan; niet blij: stoppen
•    De peer-group, een heel belangrijk punt: welke mensen maken je echt blij en voegen echt iets toe? Welke mensen stimuleren je? Welke mensen vreten energie? De laatste groep: Geef ze aan wat je wel wilt en zeg stop tegen hun gedrag. Hierbij is het waardevol die persoon wel te accepteren maar geef aan dat je ander gedrag wilt.

o    Maak je lichaam en geest schoon
•    Het lichaam dat is bewegen, wellicht een keer een kuur om je lichaam te detoxen… ontdoen van giftige stoffen
•    Den geest, daar kun je vaker in Alpha staat komen en ziet hier komt ons verlangen naar wat is tot zijn recht
•    Nieuwe gewoontes, echt iets totaal anders gaan doen. Niet je hele leven op de schop, maar echt iets anders doen. Piano spelen; yoga; kletteren; een studie oppakken; een totaal andere sport…. En vooral doorbreken van ritmes en rituelen. Voorkom mentale RSI door variatie!
•    Stimuleer je hersenen en conditioneer ze zodat ze andere nieuwe verbindingen maken, daardoor krijgen ze als het ware lucht en ruimte en jij ook.
•    We weten het, veel mensen herinneren zich tegenslagen en nare zaken beter dan goede gelukkige momenten, die laatste momenten liggen in het fotoalbum of staan op cd. Wordt goed in het doen van goede herinneringen
•     Dehypnotiseren: erken in welke trance (focus, kernovertuiging) je leeft. Vraag je af of die voor je werkt? Ga weg van de hypnose door sociale conditionering en sociale wenselijkheid en open de deuren (wel waardig svp) naar de nieuwe ruimtes en ga creatief scheppen door vormgeven en doen.
•    Designen, vormgeven aan je eigen leven met als thema: Realiseer Beauty. Straal uit wie je bent;  actief doen en beslissen vol aandacht, waardigheid en flexibiliteit. Cultiveren van je uniciteit en vermogens, met echt geloof, aandacht en sensorisch bewust zijn

Verlang naar wat is….. laat poëzie en goed focussen, laat je zintuigen genieten en wees aandachtig waar je bent, voor je lichaam … je geest … de ander en geef…. Zodat je beter leert ontvangen

Get a Life, bouw aan een leven dat je leeft met genoegen en plezier; doe dit met echte zingeving die voortkomt uit verantwoording voor je keuzes. De wellness en health industrie brengt Gezondheid als thema en daarmee de onvoorstelbaar geachte mogelijkheden om zélf kleur aan je leven te geven.  Was het eerst het vermijden van ziekten, nu schuift het op naar gezondheid en kwaliteit van leven: de tastbare werkelijkheid

Ik wil een pleidooi houden voor de zachtheid en schoonheid der dingen, de fenomenologie… de veelvoudige aard der dingen en mag ik vragen?… Voor de kennis die er is en voor de waarde van monitoring en meten.
Niks classificatie van de emotie, maar het beleven van de wereld… met élégance, hartstocht…aandacht, speelsigheid en sensorisch bewust zijn.
Dat is gezondheid. De sierlijkheid, de waardigheid, de schoonheid zien en scheppen
Dat vermogen cultiveren en tegelijk tot bloei laten komen dat is mijn ding. Mensen tot bloei brengen, zodat jij jezelf kunt laten ontluiken. Er is een heel vruchtbare aarde, zie jezelf als het zaadje dat uit gaat groeien.
Zie mij dan wellicht als de mest… Die je even nodig hebt om werkelijk te kunnen genieten en betekenisvol te leven.
The Universe that is you

Het wordt toch eens tijd daar iets over te melden (heb zelf 20 jaar nu ook de rol van coach vervuld). Voor zoveelste keer hoorde ik iemand zeggen: iedereen is tegenwoordig coach.. de ene helft van Nederland coacht de andere helft.

Ach denk ik dan, den Hollander heeft zo graag een mening.. het liefst over een ander… dat maak t zo aardig (neem het niet serieus)

Er is verregaande specialisatie, zou je er als argument tegen in kunnen brengen, dus is er altijd wel wat hulp nodig.
Daarnaast een voetbal coach, of enig ander sport coach, is weer iets anders dan een spindokter of een executieve coach of een coach on the job of loopbaan coach of een ‘zoek jezelf broeder coach’. Alles waar.

Opmerkelijk is vaak: hoe minder opleiding of adequate werkervaring des te meer men zegt te kunnen. Een dagje of wat snuffelen aan theorie blijkt voor velen genoeg reden om direct in de specialisten stoel te gaan zitten.

En in ene blijken veel mensen ‘levenservaring’ te hebben en die nu ook juist –speciaal- ten dienste van ons – in te kunnen zetten. Waarlijk een wonder. Nietzsche zei ooit: ‘God is gestorven aan medelijden met de mens’. Ik geloof dat hij deze mens bedoelt moet hebben, zo aandoenlijk zelf Godje spelen.
De slimme ICT-er kan eenvoudig zichzelf als goeroe profileren en de echte specialist kijkt toe. Papegaait wat na, modelleren noemt ie dat dan.

Het is een pracht wereld, vermakelijk.

Er zijn tegenwoordig teveel varianten om op te noemen.

In wat analogieën de aanduiding van ernst en humor in ene:

Kijk er zijn restaurants op alle niveaus, van La Place tot Parkheuvel, van het bruine café met daghap tot brasserie, van de Mac tot de Librije, van de Chinees tot de Thai. Trust me, een ieder die daar kookt is kok…zeggen ze tegen zichzelf. En ze dienen allen mensen, maken mensen blij of voeden de mensen… dan wel gezond dan wel snel, dan wel met sfeer. De kwaliteit van de ingrediënten en kookkunsten van de koks verschillen zeker. Aardig is dat een ieder daar in die keuken zijn/haar beste doet om het beste eten op tafel te zetten.

Je zintuigen gebruiken zou ik zeggen.

Programma’s als de x factor en Idols hebben laten zien dat velen zeer onder de indruk zijn van hun zangkunsten en … hoe lollig kan het worden… ook heeft een ieder wel een groepje fans. Zo is het ook met koks, coaches en zang.

Een Suzuki alto is net zo goed een auto als een Jaguar. De technologie en duurzaamheid verschillen en die zijn goed te vergelijken

Zo cool deze voorbeelden… en wat zou het…. ‘waar een mens van houdt dat vindt ie t mooiste’ (Sonneveld), dat is toch fijn… huldig de verschillen!

Toch kiezen:
Ach doe af en toe een workshop of seminar, reis met mensen en hun ideeën, speel en neem kennis van wat er alles is. Neem je het serieus, tja dan is het in alle gevallen handig je vooraf af te vragen: waar investeer ik in? Wat is mijn gewenste uitkomst? Heel vaak geldt: penny wise and pound foolish. Goedkoop is duurkoop. Echter duur is ook niet altijd goed. En als auto’s al op basis van emotie gekozen worden…. Oef hoe link is het dan in coaching. Men bezigt vaak de suggestie /theorie: 70 % van de resultaten hangt af van je wil en de relatie (lees vertrouwen).

Echter met coaching ligt het wellicht toch net iets anders, daar werkt de suggestie vol van beloftes sterk mee.

Hoe ook ….er zijn al duizenden jaren mensen ‘met oplossingen’. Feit is ook dat we ons steeds meer op de hoogte kunnen stellen van ‘hoe wij doen wat wij doen’ en hoe waarneming werkt, vooral ook dat we net uit het socialisatie nest kruipen en steeds vaker bezig zijn met ‘kiezen’.

We zijn opgezadeld met theorieën en allerhande methoden. Zelfs een volstrekt stuurloos en oorsprongloos begrip als ‘het onbewuste’ (een pracht vinding , let us be honest) heeft zoveel post gevat dat menigeen zich aandreven weet door het onbekende commando centrum.
Kolderiek genoeg ook referentie gebied voor de vele coaches.

Moi is erg van de tastbare realiteit, concrete en haalbaar. RESULTATEN die herkenbaar zijn. Daarbij mensen die inspireren en een voorbeeld zijn, elegant en warm. Waar mijn dochtertje ook het gevoel bij krijgt: fijne mensen.
Immers poëzie en levenskunst zijn de fraaie zaken des levens… voor ander traject. Toch begint, valt en staat veel bij het vermogen je leven te organiseren, jezelf te kennen… hou het in coaching altijd alleen in een praktische context.

Voor de coach en voor toi:
In de beperking toont zich de meester. Wees eerlijk in wat je niet kunt en overschat en onderschat jezelf niet.

Dus wat tips voor als je coaching wilt, een seminar wilt volgen.

• Stop met saboteren van jezelf: wees aardig
• luister goed en vraag door
• onthoud: er is een verschil tussen marketing en kwaliteit
• kijk eens naar de aard en duur van eventuele opleidingen van de aanbieder
• stel concreet vast wat men zegt te kunnen. (auto garages weten dat je voor bijna elke motor een specialist nodig hebt) en wat de gekoppelde ervaring is
• geen humor: exit
• te veel therapie (oplossen van het verleden) exit (daar is een coach niet voor)
• kijk naar de garanties en vraag bijvoorbeeld: no cure no pay
• hoe concreet is men met de resultaten?
• kijk even bij de referenties en vraag :wat is de verbinding met de persoon?

in alle gevallen: zie het als een spel en kennisreisje. Keep it stupid and simple (KISS)
uiteindelijk wil je succes in relaties, leven en werk… beter worden in het doen van goede gevoelens en de dag beleven, tenminste als begin

voor alles Lach en zing

we kunnen, zo blijkt van vele coaches niet vragen goed beeld van zichzelf te hebben.

Dus aan toi: heb erbarmen en sta ze toe dat ze ook iemand zijn.. eindelijk een rol en identiteit te hebben.
Wij zijn dan een stap in hun groeipad en ach waarom ook niet.
Vraag in veel gevallen wel of ze jou willen betalen voor je bijdrage aan hun ontwikkeling.

En weet:

Een goede coach is goud waard, echter goud ligt zelden op straat.

3 nieuwe presentaties

1. De practitioners NLP/SOIL in 9 dagen door de beste trainer op dit gebied in Nederland. Een heerlijke reis om jezelf te leren kennen en de effectiviteit van je communicatie zakelijk en privé te verhogen

2. De Marketing, Branding en Positionering van Jezelf. Een 3 daags seminar over de realtie tussen jezelf, de nieuwe media, integriteit en je kwaliteiten zichtbaar maken. Leven en zijn in de moderne wereld

3. De diensten van The Institute op rij gezet.

Wij staan borg voor kwaliteit, diepgaande kennis, bezieling, vaardigheden. Meer dan een ‘new kid on the block’ een zuivere professsional met levenservaring, kennis en heel goede referenties… speels, ervarend en zeer praktisch en effectief.

1.

2.

3.

Een ei stolt bij 60 graden, water kookt bij 100 graden. Goud smelt bij zekere temperatuur en eb en vloed zijn te meten. Er valt veel te meten. 1 ding meten geeft geen richting aanduiding.  Bij meerdere kun je een patroon ontdekken die als gewoonte de vrijheid geeft om iets te doen. Ganzen die op de trek zijn laten de buitenste echt bewust vliegen, de anderen rusten en slapen temet; de hartslag is laag en ze ‘weten’ waarheen ze gaan door te volgen. Er is een mooi woordenspel te maken van Intuitie, intentie, gedrag en focus. Helder is dat je de betekenis aan je gedrag kunt geven door gehecht te blijven aan je diepste essentie.

Ergens zou ik een hernieuwd pleidooi willen houden voor de gewoonte dingen. Nick Cave zegt: You cannot play the piano and change the dipers at the same time.

Alles kent zelf de eigen tijd.

Een van de meest indrukwekkende voorbeelden in de natuur is de ontpopping van de rups tot vlinder, daar heb ooit aardige foto van gemaakt.

Gewoon om even mee te geven laat ik m eens zien. Een zo bijzonder proces.

De grappige tegenspraak van alle innovatie is dat we ook daar een structuur voor nodig hebben. De juiste voorwaarden scheppende omgeving, dat geldt dan echt de fysieke omgeving; het lichaam; de mind set en de focus…. daarnaast natuurlijk kennis van zaken over hoe onze body en mind werken. 

De creatie van het nieuwe staat centraal. Onderwijs is een systeem dat tot dusver een socialisatie machine lijkt te zijn geweest, nu gaan we daar van af … van het onder-wijs… en gaan bezien hoe we scheppen… 

Het “Gaat heen en vermenigvuldig u”, is wellicht beter te vervangen door: “Gaat heen en creëer”

Zonder contemplatie geen innovatie. Bezinning en integere aandacht zijn de sleutels voor een geslaagd feest en de beste resultaten.

Het is de eeuwen oude strijd tussen het ‘Momento mori’ en carpe diem. Tussen het gedenk te sterven, ergo je nalatenschap en het ‘Carpe diem’ , het zo fijn vertaalde NU en ‘pluk de dag’. Het is dit dualisme dat we betekenis geven door ze direct te mengen in zichtbaar gedrag.

Als we weer even beseffen hoe de natuur, dus ook die van ons het beste werkt… dan zijn we al een stuk op pad om onze kinderen de wereld en het gedrag te geven waar zij echt in alle toonaarden van kunnen genieten en in kunnen groeien.

Dat we daartoe onze zintuigen echt leren gebruiken lijkt een open deur… echter we beginnen net echt te beseffen dat wij de aarde zijn en dat wij de scheppers zijn van wat we doen

Een heerlijk feit is dat er zoveel voorhanden is om echt heel bewust vorm te kunnen geven aan hoe je doet wat je doet.

De tijd van consumptie als geluksvlinder is voorbij. Doen en ontwikkelen, kennisnemen en delen: produceren en je vermogens echt aan het werk zetten om kleur te geven aan je leven.

Dat is simpel en eenvoudig waar we nu staan

Beslissen
Wees de beste in het doen van goede beslissingen.
Neem belangrijke beslissingen alleen als je jezelf goed voelt
De beslissingen die je neemt bepalen je toekomst. Eén beslissing is de basis voor 10.000 anderen. Of het over de liefde gaat of je vakantie bestemming of het soort bedrijf waar je gaat werken….Als je kiest, kies dan goed!

Bijna een onder het tapijt verdwenen vraagstuk: hoe doe ik beslissen en kiezen? Wat overtuigt je dan precies? Waar besteed je aandacht aan? In hoeverre speelt het moment mee? Of het nu om je loopbaan gaat of om je relatie leven, over waar je tijd aan besteedt of geld aan uitgeeft; welke opleiding of carrière je kiest… Kiezen is waar het om draait. Flauw gezegd zijn er twee opties:
1. Jij maakt een beeld over wat je wilt en zorgt dat anderen je ondersteunen daar te komen.
2. Jij maakt geen keus en stapt daarmee in het beeld van de ander (die vaak ook niet echt heel bewust gekozen heeft).
Je zou denken: ik ga plannen en zet precies op mijn menukaart, mijn wensen lijst, wat ik wil. Dan kruipt direct de adder onder het gras vandaan, immers: de kaart is niet het gebied…
Want vergeet je dan niet juist dat waar je even niet aan gedacht hebt… en wordt dan je focus alleen waar je aan gedacht hebt? Uit welke “google” realiteit is je keuze opgebouwd? Of is het juist een fijne compilatie van de wensen je peer-group of verleden? Of juist een subtiele herhaling van je verleden….; immers de meeste mensen herhalen steeds het verleden met een kleine toevoeging…. maar zonder echt te weten wat de rode draad is. Hoe spannend…
Beslis nu echt goede beslissingen te nemen. Nietzsche zei ooit: “Wees meester en vormgever van je eigen leven”. Dat is jóuw thema! Neem de verantwoordelijkheid vooraf goed beeld te maken en leer daardoor intuitïef goed te beslissen.
Het hoe is dan even simpel als tijdrovend, maar schept uiteindelijk: vrijheid en trots.
We kunnen boeken vol schrijven, uiteindelijk gaat het erom dat jij meetbaar hebt wat je wilt en zo kunt groeien.
Er zijn dus een aantal voorwaarden aan het maken van een goede keuze, steeds een beetje paradoxaal wellicht…
Wie wil je zijn? Wat wil je voor een gevoel achterlaten? Wat is het kernwoord? Wat is je “claim to fame”?
Wat is je betekenis voor de anderen? Je partner? Het bedrijf waarin je gaat werken? Hoe herkennen ze dat?…. immers waardering is iets dat je zelf dient te organiseren…. dat begint met bewustzijn over je kwaliteiten en je toegevoegde waarde. Het gaat hier om kleine dingen, vaak domweg gedrag.
Hiermee zitten we direct aan de kern: wees je bewust van hoe je doet wat je doet, hoe je jezelf presenteert.
Wat is de mate van afwisseling die je wilt hebben? Hoeveel onzekerheid kun je aan? Onzekerheid kan financieel van aard zijn of juist gericht op direct ervaren van waardering of juist op onzekerheid op groeimogelijkheden.
Welke zaken, dit is dus het omgekeerde, dienen er zeker te zijn waardoor jij jezelf zeker genoeg voelt? Hier kun je van alles bedenken, echter hoe ben je daarvan echt overtuigd? Waar klik je op aan? Wat geeft je het gevoel van zekerheid –het blijft een mind-set of sterker: mind-game-?

Dan en dat is zo aardig, de zaken die er echt toe doen als je toekomst wilt maken. In je werk of in je relatie of in je geloof (dat laatste kan echt van alles zijn, van spiritualiteit tot het dragen van bepaalde kleding), overal heb je behoefte aan een focus.
Ergo: ontwikkeling is een basis behoefte. Mensen zonder focus verlammen. We willen groeien, nieuwe dingen doen… maak dat concreet.
En wat is dan concreet hetgeen je nalaat? Hoe word je herinnerd? Maak even een reis door de tijd en realiseer je eens wat je achter wilt laten.
Hiermee is de beste beschrijving neergezet, zie jezelf als een regisseur. Deze zit aan de overkant van de bioscoop. Kijkt en let op de emoties van de mensen die uit de film komen: wat voelen zij? Wat zeggen ze? Welke emotionele staat hebben zij?
Dan loopt de regisseur of regisseuze terug naar de toekomst: hoe organiseer ik het zo… , hoe richt ik de film…, de zaal…, de opbouw… zo in dat mensen beleven wat ik wil dat ze beleven….

Als jij bezig bent de ander te verleiden… doe dat je passie. Beslis nu daar aandacht aan te besteden en ervoor te zorgen dat je een weg inslaat die je brengt wat je wilt. Verleid jezelf tot echt gebruiken van je mogelijkheden.