Uiteindelijk gaat erom wat je met de ingrediënten doet! Even een stukje over eten.

Om de regie hebben over gewenste uitkomsten is 1. De juiste voorwaarden scheppende omgeving creëren 2. De stappen om er te komen goed weten en communiceren 3.

We weten, ‘iedereen heeft het beste voor’… ook weten we er zijn… aannames, aannames.

Wat neem je voor waar aan? Wat neem je waar? Ken je intentie!!

Mijn basis aanname: iedereen wil liefde en genieten,  iedereen wil gehoord worden… wil erkenning en herkenning…. En dat ook ervaren en… beleven.

Maar door wie en hoe? Ken uzelf en uw vermogens is zeker belangrijk, belangrijker wellicht nog de zon voor  een ander te kunnen zijn. Echt een ander blij weten te maken, de ander op die manier verleiden met de middelen die de ander wil. In plaats van jou smaak door de strot te willen persen. De kunst van koken en presenteren blijken dan belangrijk.

Perceptie is een eenvoudig ingewikkelde zaak.

De eenvoud ligt erin dat iedereen een andere invalshoek heeft.

Ingewikkeld wordt het doordat de wil tot overeenstemming wordt bepaald door: de eigen intentie, je vermogen te denken, hoe zeer je openstaat voor andere invalshoeken, je vaardigheden en een reeks andere zaken.

Als je jezelf wel eens afvraagt, waarom er steeds meer procedures komen; waarom er een oneindige reeks aan wetboeken is; waarom er op een gemiddeld kruispunt 25 middelen  gebruikt worden om de mens van de ene kant naar de ander te helpen zonder dat ie onderweg botst; waarom Schiphol als bedrijf –vervoert zo’n 45 miljoen mensen per jaar van A naar B- zo’n onverstelbaar succesvolle onderneming is…

Dan is het antwoord: de logistiek van communicatie. Het is een spel van afstemmen.

Hoe je doet wat je doet. De afspraken en inventarisaties die je maakt Hoe een ieder Wat moet doen om van A naar B te komen.

Als het belangrijk wordt,- in loon onderhandeling, bij het kopen van een huis, in een relatie met wie dan ook, in het ziekenhuis-, allen zaken waarbij ook de emotie een grote rol speelt.. dan zijn het:

• de feiten
• het proces
• de procedures

die tellen. Dat klinkt te veel ‘management… dus tastbaar…

Graag, in mijn hart ben ik een kok –ik heb jaren lang als kok gewerkt, zie ik veel als recepten.

Neem de  gelatine, die je nodig hebt voor het maken van een bavarois. De substantie waarin je het oplost, dient af  te koelen tot 42 graden. Is het te heet dan zakt de zaak als een plumpudding in elkaar. Is het te koud dan kun je het niet goed door elkaar spatelen.

Met een glimlach denk ik nog aan Billy (Marijn) die wel 30 keer dat ding liet instorten. Je moet weten wanneer je wat hoe doet. Hij wilde graag zelf experimenteren, tot hij toch maar eerst het recept nam om daarna te experimenteren..

Eten heeft een speciale plek in ons leven, of zou dat moeten hebben. Als we mensen uitnodigen dan besteden relatief veel zorg en aandacht aan het maken en presenteren van een dis. Je dient te weten wat men wel graag eet en liever in het geheel niet. Je schept een fijne sfeer en zorgt voor de omlijsting.

Bij elk gerecht (lees: het geen je uiteindelijk als resultaat wilt hebben) geldt dat je een beeld het van de uitkomst en wensen hebt.

Je visualiseert wat je wilt. Hebt een beeld van de wensen van de mensen en hun wensen. Je kent de omgeving. Kent het aantal gerechten…. En hebt een lijst, een beeld van

-       de setting

-       de ingrediënten

-       de middelen

-       de stappen

-       de handelingen

-       de materialen

-       de presentatie

Malcolm Gladwell zegt dat om een bepaalde vaardigheid of kunst echt te internaliseren je er 10.000 uur mee bezig moet zijn geweest. In denken, praten en doen. Dat zal. Alles en dan ook alles wordt bepaald door je intentie: wil je iemand anders blij zien of wil je alleen zelf blij worden? Ik heb het idee dat je vermogen om te dienen, jezelf en anderen het gelukkigst doet zijn.

Dat maakt de hospitality branche tot een mooi voorbeeld.

Zie het leven even als een groot culinair festijn. Als kok geniet ik ervan als anderen genieten van wat ik gemaakt heb voor hen!

Zonder enig schroom kun je zeggen dat de 20^ste eeuw die van communicatie was. Ofwel het onderzoeken van het fenomeen. Zo je weet  brengen verklaringen zelden de oplossing, maar goed …science is cool… en kan helpen te voorkomen.

Is er een botsing, tussen mensen, bedrijf of groepen? Het komt op communicatie neer, zegt men. Er zijn bijna meer boeken over dan dat er mensen zijn.

Wat woorden betreft. Men zegt: er zijn 5 zintuigen (of 6 of 7), we hebben hersenen en we leuteren meer met onszelf dan met anderen. Daarnaast krijgen we niet graag ongelijk. Men zei: 7 % inhoud, 38 % intonatie; rest is non verbaal. Stanford Uni, komt nu met de kracht van intentie, die de meest bepalende schijnt. Dan wordt het nog complexer. We houden het hier simpel.

De woorden, daar is men het gevoeglijk wel over eens, dat zijn de lulligste uit de reeks. Wel de grond voor meeste narigheid in deze wereld. ‘Words are things’, zegt men wel. Of moet we zeggen, sommige mensen maken woorden tot dingen. Ten faveure van hun eigen kleine wereldje.

Kijk naar de kracht van slogans, die soms tot een ‘Meme’ (Dawkins ‘75, sociale variant van een gen), worden. Die kracht is enorm. Reclame als nieuwe vorm van religie als het ware. Of kernovertuigingen van mensen als de nieuwe dogma’s.

Repetitie van de zelfde woorden maakt dat men gaat geloven dat ze waar zijn. Ik geloof dat het Max Velthuijs was (Kikker boekjes) die de slogan voor ‘Kitekat met Molkron’ maakte. Molkron is zover ik weet ‘niks’, lucht en doet geen snars. Toch waren de verkoopcijfers enorm.

In de jaren 60 verruilde mening Amerikaan zijn zwembad voor een schuilkelder tegen de russen. Het hoorspel Orson Welles over dat er ‘Wezens van Mars’ zouden landen, zorgde voor grote narigheid. Tenminste voor de mensen die de inleiding hadden overgeslagen.

Gelukkig beseffen zelfs de moderne psychologen, dat ‘er maar op los rationaliseren’, niet echt veel anders brengt dan veiligheid zoeken bij wat was.

De woorden

• De ene keer blijken woorden de kroonkurk waarmee de Champagne echt open kan.
• De andere keer lijken die zelfde woorden precies de kurk op de fles te worden .

De meest simpele theorie ooit wellicht, heb ik dan in loop der jaren zelf bedacht:

• Als 2 mensen de klik met elkaar hebben, dan maakt het niet uit wat ze zeggen
• Als 2 mensen GEEN klik hebben, maakt het niet uit wat ze zeggen
• Als 1 van de 2 of beide geen klik zichzelf heeft, ‘t maakt het niet uit wat gezegd wordt

Ziet hier het enorme belang van Rapport. (17^e eeuw en door Freud uitgewerkt en in NLP gepopulariseerd). Er ontstaat tussen twee mensen wat we noemen (prachtig Duits) een ‘empathischer Aufmerksamkeit’. Ergo de waarneming met alle zintuigen viert feest. De weerstand om niet waar te nemen of te horen is weg.

Een paar wetenschappelijke zaken dan, waar trouwens voor elk volkwijsheid bij te vinden is:

Kierkegaard zegt: ‘In de relatie tot de relatie is de relatie zelf de 3e bepalende factor. Elke andere relatie vermenigvuldigt dit fenomeen’.

Werner Heisenberg (onzekerheidsrelatie), totaal ander veld, zegt grofweg…’Je kunt inhoud en proces niet gelijktijdig waarnemen’. Eenvoudig gezegd betekent dit ook dat alle content context afhankelijk is en elke observatie het verleden betreft.

Paul Watzlawick zegt: ‘Je kunt niet niet communiceren’  en spreekt over ‘metacommunicatie’ waar hij inhoud en betrekking uit elkaar haalt.

Solomon Asch en Stanley Milgram, hebben gewezen op de sociaal wenselijkheid in gedrag en het belang van een vermeende ‘autoriteit’ in deze (Halo effect is daar onderdeel van).

Gerald Edelman, meer neuro-science en van nu, geeft een oplossing: associeer en associeer meer. Maak meer neurologische verbindingen en meer wegen in je hersenen.

Al deze zaken zijn fraai, echter even zo zinloos als retoriek en voer voor beschouwing als er geen ‘rapport’ is. Daarom simpel: zonder rapport wordt meesttijds de inhoud volstrekt niet serieus genomen. We verschillen en dat is maar mooi ook. Het is tijd om de verschillen te koesteren en vandaar uit te leven.

Als mensen vast zitten in hun realiteitstunnel en in hun eigen grot blijven zitten dan is het lastig. ‘Ziende blind en horende doof’ zijn ze dan. De geschiedenis levert genoeg bewijs op dat daar vaak grote problemen uit voort komen. Het mooie woord hiervoor is perceptuele predispositie en is een van de grootste veroorzakers van ellende.

Even in onze tunnel zitten we allemaal wel eens en dat is ook goed, want anders kom je tot niks. Fouten maken we ook allemaal, ook ik. Vroeger vroeg men dan om vergeving, dat blijft hopen. Nu weet je: je bent zelf verantwoordelijk dus: communiceer.

De intentie blijkt dus het meest wezenlijke in de communicatie. Die is nauw verweven met integriteit, je vermogen tot introspectie en het vermogen te associëren buiten je realiteitstunnel. Ook daar levert onze geschiedenis meer negatieve voorbeelden dan positieve  uitkomsten.

Wat is je gewenste uitkomst? Wat is je intentie hier? Wat is de basis?

Bewustzijn is dan een handig ding. Je hersenen gebruiken waar je ze voor kunt gebruiken, namelijk komen tot de verbinding en het contact waardoor je de empathischer Aufmerksamkeit kunt laten groeien en kunt delen.

De fijnzinnigheid en enig vorm van beschaving moeten dan wel je deel zijn, anders wordt het wel erg ‘Flodder-achtig’.

Lex van Hessen belde me ooit vroeg in de ochtend op en zei:

‘Weet je wat het probleem is, mensen denken korte termijn en doen lange termijn… dat zouden ze om moeten draaien’.

Dit is een beetje als dat je aan het meisje vraagt voor je begint te zoenen: ’Mag ik even een foto van je moeder zien’, als zou zij ook zo worden’ het nu heeft dan geen schijn van kans. Een bijzonder mens deze Lex, maar gelijk heeft ie volgens mij wel.

Dus:

• sla nooit de inleiding over
• Kijk naar de context
• Besef dat jou blik de inhoud vertroebelt
• Neem kennis van welke theorieën er zijn
• Pas op met aannames
• En natuurlijk: de kaart is niet het gebied: woorden zijn zelden het item dat ze beschrijven.

Uiteindelijk blijft interpretatie mensenwerk. Bereidheid, zo je wilt het vermogen tot goed waarnemen, de voorliggende kennis te kunnen en willen benutten, de juiste intentie te hebben… ach die bereidheid heeft te maken met integriteit.

Dat ik zo bezig ben met deze zaken, het is mijn werk en ook deels mijn leven. Een wereld scheppen waarin, mijn kindje en andere  kinderen gelukkig kunnen leven. Het leven in zichzelf is al een mysterie. Want  zelfs als we dit gekrakeel, dit onderling menselijk beraad onder de knie hebben. Zelf dan is er nog altijd het grote wonder van leven en dood. Dat wonder daar kan je alleen aandacht aan geven door liefde en openstaan. En, kinderen dat zijn we allemaal.

Het zijn nooit de woorden die link zijn, het is altijd wat mensen ermee doen.

Het komt in je leven weinig voor dat je echt een zo diepe zielsverbinding voelt, dat je het gevoel hebt thuis te komen. Een onmiddelbaar vertrouwen en een diep geworteld weten.

Her gaat verder dan liefde alleen, het is groter. In 1 moment weet je dat het klopt. Het mooie is dat je over afstanden voelt, een soort remote viewing of telepathie,  wat er bij elkaar speelt. Eeneiige tweelingen hebben dat vaak ook.

Die verbinding is zeldzaam. Moeilijk uit te leggen aan anderen.

Jaren geleden ontmoette ik een prachtige vrouw, in een blik wisten we beide: wij zijn het.  We hoefde niet te spreken erover. We wisten het. Ik ben een prater, maar weet ook:

‘the most important things in life are not things’.

We voelen altijd de golflengte nog. Voor ieder mens – zo geloof ik dat- is er zo iemand. In wat trivialer woorden: de liefde van je leven. De kunst is om het vast te houden.

De werkelijkheid is bruusk als niet oppast. Niets menselijks is mij ook vreemd. Je eigen emotionele staat, je woorden, de onvoorzichtigheid ervan soms en het onaandachtig zijn en je mee laten slepen door die emotionele staat. Waar die ander niets geen oorzaak van is.

Ik zelf bemerkte dan dat ik vaker me liet leiden door een bepaalde gebeurtenis, teleurstelling, dat dan bijna boers of, zo je wilt direct, deelde. Weg van elegantie en weg van enig besef tegen wie je aan het praten bent.

Dat is pijnlijk en schaamteloos. Achteraf leuterde ik dan wat over dat ik het niet zo bedoeld had… maar toch… Woorden lijken vaak dingen en de emotie lijkt, al is dat geheel niet zo bedoelt, toch een beetje ook voor de geliefde.

Ik heb moeten leren dat ik m’n teleurstelling kan delen, maar mijn geliefde daar geen deelgenoot van moet maken. En het is altijd een punt van aandacht. Dat ik de emotie intelligent benader (is niet alleen rationeel), en niet dat mijn emoties mijn intelligentie laat bepalen.

Zo heb ik geleerd dat wat ik noem: emotional state control, een van de meest wezenlijke onderdelen van ons leven is. Het zorgt ervoor dat je bent waar je bent en de aandacht deelt die er is en daarmee ook laat groeien..

Klagen is een domme gewoonte.

Over oplossingen praten zonodig nog dommer.

Wees gewoon waar je bent, met volle overgave.

In alles deel je het moment, daar dien je te zijn… in warmte, met liefde en aandacht.. zo je dat bij een kindje bent.

Dat is een leerschool die niet stopt. Elke dag opnieuw.

De omstandigheden kunnen bruusk zijn, of je kunt ze zo beschouwen. Men zegt wel eens: Je kunt alles de betekenis geven die je wilt. Een mij wat al te rationele invalshoek maar soit.

Emotional state control zorgt ervoor dat je bent waar je bent. De golflengte die er is op waardeert.

Het geeft je een golflengte gevoel, waar vanuit je kunt bewegen en delen.

Het maakt je sensorische bewustzijn groter. Je labelt niet maar verbindt. Vanuit die verbinding groeit.

Je ervaart in plaats van dat je denkt.

Dat is oefenen en oefenen. Klagen zet je terug in de tijd. Het is als stemmen van een piano, als je een tijdje gespeeld hebt, hoe mooi ook, dan dient het ding weer gestemd. Met een auto is het zo, met een computer doe je aan defragmenteren en weer even bij elkaar brengen wat bij elkaar hoort. Er zijn legio voorbeelden.

Aandacht is dan het begin. Conditioneren en repeteren het vervolg. Moeilijk is het niet, maar DOE het wel. Kijken naar je geliefde –en for all i care’ maak je daar een gewoonte van naar alles- vanuit die verbinding.

• Voor je hem of haar ziet, adem diep in en uit een keer of wat.
• Spring voor mijn part een paar keer op en neer: beweeg
• Trek even een minuut de meest rare bekken.
• Breng jezelf terug naar je hart en ervaar het warme gevoel dat je voor die persoon hebt.
• Wees gelukkig en dankbaar dat die ander er is en laat dat elke dag blijken. Niet alleen in woorden maar ook in zachte aanraking. Plezier de ander, maak de ander blij. Maar bovenal vervul je ziel van dankbaarheid voor die ander.

Nogmaals niets menselijks is mij vreemd. Ik ben een mens en heb het ook vaker dan eens ‘fout’ gedaan. Kwam meer dan eens met een sacherijnig hoofd binnen stappen. Zei ik domme dingen, die ik niet meende. Dan kun je alleen hopen en vertrouwen dat de momenten van onaandachtigheid niet de golflengte gaan overschaduwen. Meest komt het goed. Soms laat je het lopen en dan blijft het je hele leven een herinnering. Waak daarvoor, waak daarvoor.

Onvoorzichtigheid is kwalijk als we het even zien als onaandachtigheid.

Dan is het de keten van schuld die om je nek hangt als in het prachtige boek van

Samuel Taylor Coleridge: The Rime of the Ancient Mariner

http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Rime_of_the_Ancient_Mariner

Hoe vaak hoor je het niet… Ben je in trance? Zit je in je eigen hoofd? Alsof we anders doen!

Eerlijk, het is beter om er buiten te leven soms, buiten je bovenkamer. Je aandacht naar buiten te richten. Daarnaast op gezette tijden even ‘niks’ te denken.

Vanaf de 19^e eeuw lijkt het helder: ‘de wereld’ is de eigen voorstelling. Je selecteert steeds en altijd. En je kunt ook weinig anders. Geniet ervan, echter let wel beetje op.

Sinds eind 19^e eeuw is er het spel tussen wat men het ‘onbewuste’ en het ‘bewuste’ noemt. Beide begrippen lijden aan vaagheid. Specifiek te maken vallen ze niet en toch lijken ze maar al te vaak je doen en laten te regeren. Althans in woorden. In je eigen bovenkamer of bij allerhande mensen die de begrippen hanteren. Speculaties over de plaats van de ‘commando centra’ van de twee begrippen te over.

Veiligheidshalve laat ik die discussie. Praktisch bezien, wil we de waarneming hier even. Wel even melden dat het voor onze waarneming niet heel eenvoudig is (wellicht onmogelijk) fantasie van echt te onderscheiden. Ziet hier het enorme succes van de film industrie, maar ook hoe een item in het journaal in ene volksstammen in een andere emotionele staat kan zetten.

Het woordenboek(Woorden-boek.nl)

Trance: schemertoestand van de geest

Trance is ook (muziek) ontspanning en ‘je helemaal laten gaan en overgeven’

Hypnose: een kunstmatig opgewekte slaap door autoconcentratie of onder invloed van het psychisch overwicht van de hypnotiseur, waarbij suggesties in het onderbewuste kunnen worden opgenomen

Hypnose is dan de focus hebben op 1 ding met uitsluiting van de andere dingen (grofweg) of wel met zeer geringe weerstand de suggesties aannemen die er op je afkomen

In reclame termen noemen we dit subliminale waarneming. Het opzettelijk inprenten van stimuli zodat je keuzes mede vormgegeven worden.

In je dagelijks leven doe je dat ook voortdurend: ‘dress for the occasion’. Strikt genomen breng je een ander altijd in een trance.

Dus trance gaat over of wat je gelooft waar is; of over wat je voor waar aanneemt en wat je waar neemt? Het beïnvloedt je emoties en besluitvorming.

Boeiend in dit kader: wat beïnvloedt nu je waarneming? Hoe kun je daar sturing aan geven?

Daar gaat het dagje ‘trance en hypnose’ over. Een dag over geloof, communicatie en hypnose. Over hoe je waarneemt, leert, kiest en beslissingen neemt.

De moeite waard om bij te zijn.

Ach ik weet het, veel van wat je beleeft en voor waar-aan-neemt wordt bepaald door wie je kent en waarnaar je kijkt.
Toch zoveel mensen lopen langs en zeggen te zoeken.

Een ander deel doet de uitvinders of ‘ik heb uitgevonden’ rol.

En er is dubbelheid: we vergeten soms temet dat wij de wereld van onze kinderen doen in wat we nu doen en nalaten. Daartoe zijn we verplicht. (per ongeluk schreef ik eerst ‘verlicht’)

Aan de andere kant is er het voortdurend zoeken naar ‘wie je bent en hoe het beste uit jezelf te halen’

Martin Buber zou zeggen: ik en de ander.

Maar het is de 21 ste eeuw en tijd voor omkering en echt nieuw bewustzijn en gedrag.
Nu blijkt er een dwangmatigheid in uitdrukken van wat velen doen in veel groter verband dan de werkelijkheid waarin we ons bevinden. Werk, geld en relatie in meest nauwe zin van het woord bepalen lange tijd het gedrag van velen. “Ik heb een baan en ik ben…. Bla bla daarin” en het al dan niet hebben van financiële zekerheid maakt de mens tot slaaf van het medium. De relatie, ach laat we eerlijk zijn de erkenning en waardering van een kleine ‘peergroup’ maakt je wereld als begin.

Het financieel, sociaal economische gejakker heeft alles van doen met de minkukkelige neiging vanuit labels te leven.

Tijd voor omkering.
Hou op met staren en zoeken. Ontdek wat is. Ik ben leraar geweest en vroeg aan kinderen 12-18 zeg maar:’ Wat is ergste dat je kan overkomen?’ . Stilte en vele opties met 1 van een meisje van 13 was iedereen het eens:”Als je alles hebt, als je naar pretpark kan, sporten, uit eten en dansen kunt, maar NIEMAND hebt om het mee te delen” . “Oh vroeg een ander, moeten dat dan allemaal je vrienden zijn?”. Het meisje keek en zei gedecideerd: ‘Nee hoor, ik zie ze altijd als mijn publiek en ben blij dat ze er zijn; extra vrienden is nog leuker maar als je speelt is iedereen een vriend”

Kinderlijk eenvoudig en waar.

Hou van wat je doet

Het leven is een wonder. Dat we leven is een wonder. Wat je ermee doet dient gevuld te zijn met positieve verwondering.  Verlang naar wat is en prijs onzekerheid.

Uiteraard dien je zeker genoeg te zijn om die onzekerheid aan te kunnen.

Daarin kun je ten volle je talenten benutten en etaleren. Successen halen en de beste resultaten beleven.

Het kiezen blijkt voor vele mensen een issue. ‘Kies ik het goede of doe ik het slechte?’, hoor je vaker. Je keuze is een begrenzing? Of juist een focus voor even….

Hoe vaak denken mensen niet: het gaat om financiële zekerheid, een baan, de juiste waardering, de juiste relatie en uiteraard de gezondheid…

En vaak: en maar nadenken.

Elke dag is een aandachtsproject, een speelse ontdekking voor verbinding, dit geldt privé en zakelijk.

Paar tips dan:

• Hou van wat je doet en beleef de details. Heb er plezier in. De relatie is belangrijker dan het moment

• Je sensorische bewustzijn: neem waar wat je beleeft.  Cultiveer de details. Wees open en bezie de schoonheid van de details

• Controleer je emotionele staat: goede relatie met jezelf en met de ander. Fris in hoofd en body.

• Stop als het niet deugt, zeg Nee tegen gedrag dat alleen focus heeft op 1 doel.

• Besef alles is tijdelijk , echter behandel het als voor eeuwig in het nu. Passie en aandacht. Lange termijn denken, korte termijn doen!

• Wees de zon en je zult verlichten. Dien en wees dankbaar dat je mag dienen.

• Decorum: waardigheid en elegantie in de omgang met de wereld, mensen dieren en dingen.  Neem de menselijke maat, eenvoudig en simpel.

Nogmaals: start with liking what you do and is out there.

Elke gedachte die negatief is bijt vooral in je eigen energie en zorgt voor verlies van potentieel.

Leef ten volle.

Wees meester en vormgever van je eigen leven!

Voor welzijn, succes, optimale beleving en groei is het uiterst handig om met jezelf te kunnen communiceren. De juiste grammatica te ontwikkelen, je vocabulaire zogezegd.

Controle hebben over je emoties en communicatie geeft je vrijheid en vermogen om op de juiste manier te groeien. Als professional en bovenal als mens.

Er is een 9 daags seminar met NLP en SOIL (intuïtief leren en leven), daarin leer je dat.

Naast heerlijk vermakelijk ook heel praktisch nuttig. 9 dagen: JA. Tijd, lachen, opnieuw oriënteren, herschikken en opnieuw de energie en focus hebben voor werk, leven, financiën en relatie.

Een reis waar je tijd neemt en in ene:

De conditioneer: beziet welke gewoontes je blij maken en welke niet. Om vervolgens de goede over te houden. Goed zijn in het doen van goede gewoontes.

De-hyonotiseer: (hypnose is je focus op 1 ding (kernovertuiging hebben met uitsluiting van anderen) Wat hou je voor waarheid? Dient het je? Zorg dat je de focus hebt op zaken die je iets brengen

Design: vormgever zijn van je eigen leven in werk en privé. Controle nemen, schoonheid realiseren en beleven.

Al deze zaken hebben betrekking op lichaam, geest, houding, communicatie, presentatie en wat je zijn bepaalt.

Lees de reacties

http://www.theinstitute.nl/reacties/

Kijk naar de reacties

http://www.theinstitute.nl/reacties/referenties-video/

Lees de flyer en gun jezelf dit seminar:

http://www.theinstitute.nl/events/?event_id=10

schrijf je in

I have send a link to a friend of mine:

http://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

From one of the TED talks, currently in Holland (tedx Amsterdam).

The reply was:

He’s funny – but what do people do with it ultimately?

A good question. So I said:

Inspiration

That is the key word

For science, for action

To get a better life (the most important things in life are not things… (yet))

Or as I call it….   VUJA DE

(what have you not noticed yet that was there and gives you possibilities for a new insight and better control)

And just fulfillment of the need for development, innovation and creating new things

That is basically where my work is based up on

To look at new angles, see new possibilities in how to approach life and make the best out of

Education…Life….Perception… medicine… nature…

One might say:

It is the same as going to a movie. A new restaurant, a new show, finding new designs in art, reading a book…

But here it is

Applied science

And technology and science is THE NEW thing

As a human race we obviously have the feeling (or notion) that development , discovering new things

Connecting and sharing information, knowledge and inventions is something that has to go on after or next to school/university

It is about medicine, nature, energy and matter

In this case people learn from it, apply it into education systems and learn from methods

Another few good things;

http://www.youtube.com/watch?v=QGQikoRPyns

http://www.youtube.com/watch?v=ZyQjr1YL0zg

http://www.youtube.com/watch?v=MtSE4rglxbY

being curios to expand the knowledge there is, you have. To connect and utilize what is out there and in you. It is time to stop searching for yourself and really explore life’s possibilities.

De techniek wil in eerste instantie niet verkopen maar doen. Zo heerlijk vind ik het als er middelen en technieken, methoden en inzichten zijn die de kleur… de presentatie de inhoud en de vorm mooier maken, beter tot recht laten komen. Ons uiteindelijk zoveel gebracht hebben.

Life is a party als je de mogelijkheden die de wetenschap je biedt mixt met je eigen persoonlijke inbreng.

Uiteindelijk organiseer je altijd een feest, zo blijkt hier weer eens: wees gedreven en volg je spoor en zorg ervoor dat je het in je doen en laten als een feest beleeft.

Heel belangrijk en echt ‘on-top-of-what-is-possible’

Alles neem je mee: om uiteindelijk dienend te zijn aan je eigen beleving.

Het resultaat is altijd: het gevoel deel te zijn, te kunnen ervaren, delen en hetgeen je wilt doen te doen. Fijntjes genoeg is het vaak de individuele drive en je focus daarop die de mogelijkheden ontvouwt.

Nu eens niet de nadruk op de verkoop in hoofd en lichaam als bezieling.

Je product verkopen, ach dan ligt de focus toch op de beleving en de blijheid van de klant

Op een integere manier

Als ware het je kindje die je iets mee wilt geven

Verkopen is dan meegeven om blij te maken echter met benefit ten goede

Niet een dom verdien model alleen over de rug van vuile zwanen

Je passie volgen, open en nieuwsgierig in het nemen van risico’s, dat is het ding.

Dat je in je doen over grenzen van risico heen gaat vertelde deze week Neil Armstrong nog eens op www.summit2010.nl ‘.Meet the future’ over technology en science.

50% kans op een geslaagde landing op de maan en bij terugkomst op de aarde (lees in zee) een risico van 10 % falen op de gehele trip. De man is uit 1932, een geweldenaar met gedrevenheid en bezieling.

Mooi wat hij zei: ‘Je kunt de toekomst niet voorspellen, in het doen doe je de ontdekking.’

Meer nog: ‘De belangrijkste ontdekkingen van de afgelopen decennia (atoomenergie, DNA, genmodificatie, die dingen) zijn helemaal nooit “voorspeld”’.  “Er was geen consumentenvraag naar, die komen sowieso zelden moet goede ideeën”, aldus Armstrong. Waar komen die uitvindingen dan vandaan? “Soms dat Eureka-moment, maar meestal puur uit nieuwsgierigheid.”

Over de mooie mix tussen mens en techniek:’ De landing doet iedere Astronaut niet op de automatische piloot, dat doen ze zelf’.

Hou je hoofd en hart erbij en gebruik de techniek en science, welke ook, op het moment dat je het doet voor de beste uitkomst.

Op 1 dag 3 mensen

Jongen van 25: ik wil leren dansen, bewegen, echt voelen dat ik leef

Vrouw van 57: ach mag ik u vertellen: de stilte kent zoveel klanken, delen wil ik … u laten ervaren wil ik… wat er in de stilte gebeurt

Een meisje van 8: kijk dáár wat een mooie vogel en die kleintjes… och wat lief… wat een prachtige kleuren…. Onderwijl rent ze het duin op, kijkt me vrolijk aan, gaat op haar zij liggen en rolt naar beneden

Ik wil

ik deel

en ach het kindje: doet

Wel aardig om even naar buiten te kijken en de kleuren groen te tellen; een camera te pakken en een foto te maken… een moment te pakken…

De invalshoeken blijven een heerlijkheid, zo aardig de verscheidenheid… ietwat boos… dat zeg ik nu wel even nog… kijkt de dame van 57: doe eens rustig… Het kindje rukt me bijna mee… de jongen zegt: wilt u het voordoen?

Aanstekelijk is het kindje, ontroerend de passie van de jongen; en ach de dame… bezie haar eens want ze wil zo graag delen en voedt daarom maar weer op

Er is niet goed of slecht, wel maken bezieling en overgave… de prikkelende  de schoonheid

Dan wel in degene die doet

Dan wel in de schone warmte waarmee je  kijkt