Laat ik maar meteen openen, ik hou van de schoonheid van vorm.

Daarvoor moet je zo men het noemt ‘onbewust bekwaam’ zijn. Dat betekent zoveel als dat je niet hoeft na te denken bij wat je doet en van daaruit kunt accelereren.

Is de inhoud niet belangrijk? Ach inhoud, ach inhoud… de angstige broeder van behoudendheid. Er staat geschreven moet zijn: er stond geschreven, immers dat moment is voorbij.

Je kunt een inhoud waarnemen, niet DE inhoud. Tenzij je het over suiker hebt, maar dan weer geldt… ieder kijkt op een andere manier tegen suiker aan.

Het fraaie begrip hiervoor is eigenlijk: fenomenologie, dat haar gronding kent bij Heraclitus (het wassende water).

‘Alleen oefening baart kunst’, zei men vroeger. Maniërisme kwam met Dante en het sprezzatura (moeiteloze spontaneïteit, nonchalance, gemak) van Castiglione. Nu heet het lifehacking te zijn: met de middelen die er zijn iets doen dat expressie geeft aan wat jij wilt, meest onconventioneel gebruik. Hoe ook in alle gevallen dien je aandacht te hebben voor creatie en de verbinding.

Vogels weten dit allang. Ooit was ik op Skellig Rock in Ierland om nota bene de Puffin te zien. De ‘rock’ bleek vol te zitten met de prachtige Jan van Gent. Daar zag ik de balts van deze majestueuze vogel: The sea has wings by Franklin Russell , een prachtig boek hierover. Dichter bij huis kun je de Fuut aanschouwen in het liefdespel.

Vindingrijkheid blijkt ons adaptatie mechanisme. Wij willen groeien, in techniek, in kennis en in kunde. Gelukkig blijken in de meeste kringen status, geld, afkomst niet meer van belang. Eenvoudig: pioniers worden zelden rijk in materiële zin, maar zijn van onschatbare waarde in bezieling.

Ga je verhuizen naar een perfecte plek: de meeste mensen maken kleine wijzigingen. Perfectioneren door leren, heet zoiets.  Zo ontstaan stijlen, er wordt afgekeken en de productie begint.

Hoe dat zich uit is voor velen verschillend, er zijn wetenschappers die verleiden zichzelf tot meer kennis; koks tot meer recepten en de vorm van presentatie; zangers met een cover; regisseurs met een re-make.

Vorm is de manier van communiceren. Er zijn mensen die van mooie kleding houden, anderen willen een enorm huis, weer anderen geven al hun geld uit aan reizen. Het is de manier waarop jij je leven inricht. Of wel: It is not what you do, but the way that you do it

Tot waar het geschrevene

de vorm

zal laten passeren.

Van Leeuwen, Oorzaken en een begin

In de kunst kennen we vele vormen, van Dadaïsme, de Stijl, realisme, expressionisme, de nieuwe zakelijkheid.

In de culinaire wereld is het niet veel anders, de franse keuken, de Italiaanse, de Thaise, prachtige Japanse.

In de mode, Haute culture, bebop, extravagant, klassiek, trendy enz

Uiteraard in de muziek, klassiek, ‘oude  muziek’, rock, jazz, metal, house eens

Ergo de vorm en stijl geven uitdrukking aan de beleving, de invalshoek en de bezieling.

Wereldreligies steunen op een aantal zaken: een kernovertuiging (Liefde), een grote groep aanhangers (gemeente van..), een visual (kruis), een tempel (kerk), meest muziek (als er iemand is die alles aan Bach te danken heeft dan is God het wel…) en de rituelen…. (ook een stukje van het lichaam van Jezus? Of slokje bloed?). Succesvol zijn vele religies, meest nu niet echt met heel tastbare zaken als basis.

De toestand waar je jezelf in bevindt (ziet hier mijn bezwaar tegen overmatig alcohol gebruik), gelijk met je focus, zijn bepalend. Of zo Lebbis (Sibbel) dat laatst zei: je intentie en de noodzakelijkheid maken je succes.

Waar de liefde is daar zijn begrip en delen. Waar behoudendheid regeert daar heerst de angst. Ziet hier het adembenemende en onvergetelijke gedicht van Lou Andreas-Salomé, vriendin ook van Rilke en Freud, aan Nietzsche:

Jahrtausende zu denken und zu leben

Wirf deinen Inhalt voll hinein!

Hast du kein Glück mehr übig, mir zu geben,

Wohlan—noch hast du deine Pein.

Voor Nietzsche werd in Turijn in 1889 de aanblik dat een koestier zijn paard sloeg de druppel die hem leidde naar krankzinnigheid, 11 jaar nog zou hij zwijgend verbrengen. Daar waren het besef van intentie en noodzaak volledig zoek.  Hij zei: “De doortraptste wijze van een zaak te benadelen, is haar opzettelijk met valse argumenten verdedigen”.

Uiteraard kan je natuurlijk een 7 gangen diner als plate service opdienen. Er uit zien als een aangevreten rat, dat doen meest mensen die ‘denken iets te zijn’… hun buit is meestal alleen geld en vermeende status… zeker niet waardigheid en aandacht.

Kafka: ‘Zie het leven als een 7 gangen diner, de meeste mensen zitten vol verwachting op het voorgerecht te wachten … terwijl het nagerecht voor hun neus staat’.

Aandacht is toch wel zo aardig, waarnemen en erbij zijn…. Niet de momenten voorbij laten gaan die zo waardevol uit te vergroten zijn.

Met Churchill:

During their lifetimes, every man and woman will stumble across a great opportunity. Sadly, most of them will simply pick themselves up, dust themselves down and carry on as if nothing ever happened.

Een wijze vrouw zei ooit tegen mij: ‘Door te willen overtuigen verlies je elegantie en klasse’. Ergo: Je moet een ezel geen goud geven als ie pakstro wil, toch weer met Heraclitus.

Ook ik wilde vaak overtuigen, blijven doorpraten. Tijd geven heb ik steeds weer geleerd. Dan komt men wel terug bij het hart en de passie. Tenminste als men durft te kijken. Introspectie is dan een ding… kijken naar je echte ziel en verbinding. Denk aan Lou Andreas Salome (mijn dochter heet Loulou! Naar haar).

Maan jezelf om trouw te blijven aan je oorspronkelijke ziel, zoek er een vorm bij die je past.

En pas op voor tradities en gewoonten, brrrr vaak (niet altijd) harnassen van de behoudendheid, van verloren ego’s die niets zijn.

Beweeg en schep, fantaseer en creëer!

Je hebt of een fantastische wereld of een bedachte werkelijkheid. Liefde maakt alles mogelijk.

Uiteindelijk is het: You just cannot buy style that is something you have.

Doe er iets mee. Jij bent uniek, zoals iedereen anders (Anaïs Nin)

Kies!

de hollandse variant

de amerikaanse variant

Werelden van fitness

We zouden squashen, Gijs en ik. Zo te doen gebruikelijk was ik wat eerder en dacht ‘even aan de apparaten hangen’. Zelf
ben ik een van de zielen die zo 5 maal in de week sport, simpel voor de fun, vorm, weerstand, conditie, endorfine en serotonine.

Omkleden, gemiddelde leeftijd 65. Zo oud ben ik nog lang niet. Vriendelijk zich uiterst rustig bewegende ouderen waren m’n gezelschap.

Enter de gym, dat is nu health fitness lifestyle centre of zoiets. Op de achtergrond zachtjes het ‘Una Palona blanca’ van the George Baker selection. Een fraai muziekje voor in het de bejaarden tehuis. Op de hometrainers en wandelbanden: ouderen.

Slecht uitgedorst en zeer zuur kijkende ouderen. ‘Huh’, wat gebeurt hier? Een bezigheidstherapie centrum of een gym? De sfeer van een laatste tocht. Ademloos stond ik stil. Vastgenageld te midden van een sessie in clubhuis ‘het laatste honk’.

Kijk ik heb niks maar dan ook niks tegen wie dan ook die sport. Sterker ik moedig het aan. Maar waartoe was dit? De complete levenloosheid. De muziek, de kleding, de uitdrukkingen op het gezicht. De ‘je-ende’ sportcoaches – zo ze tegenwoordig heten. Zulks link ik nu net niet aan sport en beweging, laat staan aan ‘werken aan je gezondheid’ –zo ik daar hoorde.

Mijn gedachten schoten terug naar de VS.

Ik volg nog wel eens seminars en congressen in de VS. Daar was ik in Anneheim (L.A.). 3 maanden. Ben een ‘gym’ type. Dus iedere ochtend om 6.30 naar Bally. Op een dag komt er een buitengewoon elegant geklede – in sport tenue- vrouw van 72 binnen. In mijn hollandse domheid keek wat schrander maar ook ontroerd. Een half uurtje later stormt ze op me af en zegt: the class begins, come on. Meegaand als ik ben, ik huppelde achter haar aan.

Ik dacht, een klasgenoot leuk! Voor de les begon zag ik de vrouw niet meer. In ene ging de muziek aan. Met hoofddoek om het hoofd, halve boks handschoentjes aan positioneerde zij zich voor de groep en begon direct.

‘Huh’, hoorde ik mezelf denken, ‘zij is de teacher?’. Dat denken bleek een kort:  ‘Come on come Cor, Move along, your doing perfect’. Het werd mijn eerste ervaring met ‘steps’. Uiteraard ging mijn lichaam, die ik scherp in de gaten kon houden in de spiegel, alle kanten op, echter meest niet met de groep mee.

Mijn conditie was niet zo geheel slecht. Toch aan het eind van het uur droop ik van de zweet, tong op m’n schoenen. Vrolijk kwam ze op me af, reikte mij m’n handdoek aan –geen zweetdruppel te zien bij haar- en zei: ‘Very good, see you tomorrow at 7 Cor, lovely that you joined us’. ‘He came al the way from Holland to join us’, schalde ze door de zaal en een applaus van de uitgelaten frisse menigte was mijn deel.

In Nederland, daar in Leiderdorp –een echte city om te sporten- om precies te zijn, had ik nu een andere evaring deze week.

In de ‘gym’s of healthclubs in the States heb je up beat muziek. Hier de George Baker selection.

De leiding hadden een 21 jarige ‘life style balance coach professional’ en een ‘life style balance fitness teacher’ , die beide de 2 weekenden lange durende intensieve kennis training gedaan hadden: ‘Wij weten hoe je moet leven, dus tonen wij het je even’. Tja daar kan ik niks tegen in brengen. Overspoeld door kennis, technieken en inzichten namen ze de ouderen onder handen.

Twee groepen die rouleerden, daarnaast nog 1 op 1 sessies.

In de 1 op 1 sessies zie ik een hoogbejaarde man ‘les’ krijgen van de 21 jarige jongeman. Ik luister mee, het gaat over hoe te bewegen, over het dieet en hoe de goede man zijn leven inricht. Het is een ‘full life balance program’; voordeel is, het vergt geen bijbetaling en de bezigheidstherapie is begonnen.

De oudere man zijn ogen puilden uit. Hij staarde de jongen hulpeloos aan. De jongen, monter en olijk, sprak de man steeds aan met ‘Je moet dan dit doen’, ‘Uiteraard ook je eet patroon aanpassen’, ‘fit zijn vraagt een echte attitude’, ‘je mind set daar draait het om’. Ik kon alleen maar staren naar dit slachtoffer van de wereld van de marketing.

De andere groep was doende wat bewegingen te maken voor een veel te grote spiegel, dan wel met een elastiek onder tussen de voeten. Een akelig plaatje waar elke vorm van menselijk elegantie ver te zoeken was. Een pleisterplaats waar de zinloze leegte volledig post had gevat. Op de achtergrond inmiddels ‘Daar in dat kleine café aan de haven’.

Sport is ook, zo wielrenners dat zo mooi zeggen: soigneren. Dat woord, de gedachte aan het uiterlijk, de energie  en elegantie, zijn een prijs waard.

Uiteraard de verdeling 8 vrouwen 3 man achtige wezens. Nergens een lach, nergens energie. Een plichtmatigheid die je bij garnalenpellers nog niet tegen komt.

‘Is dit ons voorland?’, vroeg ik de inmiddels gearriveerde Gijs, slanker worden om goedkopere kist te kunnen bestellen…? Een ander doel zag ik niet. Patiënten op een afdeling van een inrichting uit de jaren 70 tig.

De kleding stijl deed me ernstig denken aan een basketbal scène uit One Flew over a Cuckoo’s nest. Kolderiek is een fraai woord dat wel past.

In de VS deed ik toen onder meer een aantal seminars bij Deepak Chopra in Carlsbad. Sprak hem aan en vroeg op straat, Deepak

‘What is you opinion about people who go to the gym or do sports every day’. Hij antwoordde in zijn pracht amerikaans indiaase accent:

‘Your body is you palace, that is were it all starts. Treat it with the most care and attention. Doing sports can be perfect sure. But you know only if you do it with a smile. Condition you self in wearing the happy smile first, other wise it is counter productive’.

Hij wreef over z’n buikje, we lachten en liepen samen verder.

California, the ‘left coast’, loopt al decennia voor op trends. Charles Groenhuizen zei ooit: ‘In California heeft iedereen het idee zelf het centrum van het universum te zijn’. Een leuke gedachte en fijne attitude.

In ander geval komen we op:

One flew east, one flew west, one flew over a Cuckoo’s nest, schreef Ken Kesey in 1962.

Ergo wellicht moeten we er allemaal een keer aan geloven. Ik heb daar zo m’n twijfels over…

Life style is een attitude. Het is in volle bewustzijn, delen en genieten. Dat is mind, body en appearance. Of je sport, of je eet, thuis bent, op straat loopt… je energie maakt het.

Als we naar Leiderdorp kijken… ieder zijn weg of methode klaarblijkelijk… dan is de redding  de verschillen te koesteren, dacht ik eerst… tegelijk moest ik weer aan de dame uit de VS denken.

‘Get the most out of life and live it to the utmost…’, wervelde zij bijna iedere ochtend weg… terwijl ze op haar Johnny Logo achtige fiets sprong.

Over de patiënten…  Als ze thuiskomen hebben ze toch een gezonde ochtend gehad…. althans dat hoop ik dan maar…

Uiteindelijk gaat erom wat je met de ingrediënten doet! Even een stukje over eten.

Om de regie hebben over gewenste uitkomsten is 1. De juiste voorwaarden scheppende omgeving creëren 2. De stappen om er te komen goed weten en communiceren 3.

We weten, ‘iedereen heeft het beste voor’… ook weten we er zijn… aannames, aannames.

Wat neem je voor waar aan? Wat neem je waar? Ken je intentie!!

Mijn basis aanname: iedereen wil liefde en genieten,  iedereen wil gehoord worden… wil erkenning en herkenning…. En dat ook ervaren en… beleven.

Maar door wie en hoe? Ken uzelf en uw vermogens is zeker belangrijk, belangrijker wellicht nog de zon voor  een ander te kunnen zijn. Echt een ander blij weten te maken, de ander op die manier verleiden met de middelen die de ander wil. In plaats van jou smaak door de strot te willen persen. De kunst van koken en presenteren blijken dan belangrijk.

Perceptie is een eenvoudig ingewikkelde zaak.

De eenvoud ligt erin dat iedereen een andere invalshoek heeft.

Ingewikkeld wordt het doordat de wil tot overeenstemming wordt bepaald door: de eigen intentie, je vermogen te denken, hoe zeer je openstaat voor andere invalshoeken, je vaardigheden en een reeks andere zaken.

Als je jezelf wel eens afvraagt, waarom er steeds meer procedures komen; waarom er een oneindige reeks aan wetboeken is; waarom er op een gemiddeld kruispunt 25 middelen  gebruikt worden om de mens van de ene kant naar de ander te helpen zonder dat ie onderweg botst; waarom Schiphol als bedrijf –vervoert zo’n 45 miljoen mensen per jaar van A naar B- zo’n onverstelbaar succesvolle onderneming is…

Dan is het antwoord: de logistiek van communicatie. Het is een spel van afstemmen.

Hoe je doet wat je doet. De afspraken en inventarisaties die je maakt Hoe een ieder Wat moet doen om van A naar B te komen.

Als het belangrijk wordt,- in loon onderhandeling, bij het kopen van een huis, in een relatie met wie dan ook, in het ziekenhuis-, allen zaken waarbij ook de emotie een grote rol speelt.. dan zijn het:

• de feiten
• het proces
• de procedures

die tellen. Dat klinkt te veel ‘management… dus tastbaar…

Graag, in mijn hart ben ik een kok –ik heb jaren lang als kok gewerkt, zie ik veel als recepten.

Neem de  gelatine, die je nodig hebt voor het maken van een bavarois. De substantie waarin je het oplost, dient af  te koelen tot 42 graden. Is het te heet dan zakt de zaak als een plumpudding in elkaar. Is het te koud dan kun je het niet goed door elkaar spatelen.

Met een glimlach denk ik nog aan Billy (Marijn) die wel 30 keer dat ding liet instorten. Je moet weten wanneer je wat hoe doet. Hij wilde graag zelf experimenteren, tot hij toch maar eerst het recept nam om daarna te experimenteren..

Eten heeft een speciale plek in ons leven, of zou dat moeten hebben. Als we mensen uitnodigen dan besteden relatief veel zorg en aandacht aan het maken en presenteren van een dis. Je dient te weten wat men wel graag eet en liever in het geheel niet. Je schept een fijne sfeer en zorgt voor de omlijsting.

Bij elk gerecht (lees: het geen je uiteindelijk als resultaat wilt hebben) geldt dat je een beeld het van de uitkomst en wensen hebt.

Je visualiseert wat je wilt. Hebt een beeld van de wensen van de mensen en hun wensen. Je kent de omgeving. Kent het aantal gerechten…. En hebt een lijst, een beeld van

-       de setting

-       de ingrediënten

-       de middelen

-       de stappen

-       de handelingen

-       de materialen

-       de presentatie

Malcolm Gladwell zegt dat om een bepaalde vaardigheid of kunst echt te internaliseren je er 10.000 uur mee bezig moet zijn geweest. In denken, praten en doen. Dat zal. Alles en dan ook alles wordt bepaald door je intentie: wil je iemand anders blij zien of wil je alleen zelf blij worden? Ik heb het idee dat je vermogen om te dienen, jezelf en anderen het gelukkigst doet zijn.

Dat maakt de hospitality branche tot een mooi voorbeeld.

Zie het leven even als een groot culinair festijn. Als kok geniet ik ervan als anderen genieten van wat ik gemaakt heb voor hen!

Vrijheid en groei geven bloei

Er word mij vaak gevraagd: welke boeken heb je gelezen? Wat heeft jou beïnvloed?  Welke films vind je nooit? En kun je me lezingen of schrijvers aanraken?

Ik ben een soort neo renaissance mens,  hou van zeer veel en ben altijd gegrepen door mensen met bezieling en passie. Aandacht,  interesse in wie iemand is of wat ‘ie doet,  verwondering en bewondering horen bij me. Iets in mij vind klaarblijkelijk dat we met ontzag en respect met de wereld en mensen om moeten gaan. Dat sleur en loopgraven nu net niet de dingen zijn die ons dienen. Heden ten dagen zijn alle geleerden het daar wel over eens.

Maar in begin jaren 80 waren er zoveel omwentelingen en werden de wereld en de oude geloofsystemen zo volstrekt gehusseld dat het voor menigeen er toe leidde terug te grijpen naar vertrouwde patronen. Gelukkig is dat heden ten dagen anders. De adaptatie, interesse in wat er in de wereld is. Het onderzoeken van de goede uitkomst in plaats van vasthouden aan oude eigen gewoontes en geloofsystemen zijn voor de wijze mensen niet aan de orde.

Nu haal ik er even 1 uit mijn collectie. Ik las hem voor het eerst toen ik 19 was denk ik.

Je bent dan als jongeling je verhouding tot de wereld aan het zoeken. Een beetje sturm und drang  (gelukkig heb ik later de rede er weer bijgeleerd te waarderen); ik heb mijn hersenen leren gebruiken). Ik genoot het leven, danste, schreef, fotografeerde, hield van kunst en muziek, las alles wat los en vast zat en was een spons waar het ging om interesse in mensen te hebben.

Van kindsbeen af werd ik als ‘anders’ gezien, slim en zeer intuïtief. Met verbazing nam ik vaak waar dat er zoveel zaken in de wereld zijn die er te delen en te ontdekken zijn. Terwijl onderwijl vele mensen er wel over spraken, heel graag wilde, maar er niks mee deden. Ingesleten patronen en verhoudingen bleken vaak de basis voor de volgende beslissingen en dagen voor velen. Ik ‘inspireerde’ ze, hoorde ik vaak. Daar waar ik voor mijn gevoel gewoon deelde wat ik waargenomen had.

Er waren in die tijd veel boeken, die ik tegen kwam, met min of meer de gelijke strekking als het stukje hieronder. Voor mij nieuw en soms al heel oud, maar zo gaat dat met de dingen ze zijn altijd nieuw als jij ze leert kennen.

• De kleine prins van Antoine de Saint-Exupéry, al in 1951 –dat was voor mijn tijd, vertaald.
• Jonathan Livingston Seagull, van Richard Bach

Nu zouden we zomaar de Dala Lama,  de Alchemist van Coelho, de dagboeken van Da Vinci en vele anderen in deze rij kunnen zetten.

Voor mij waren het herkenningspunten.

Nu die ene schrijver of zo je wilt dat ene mens en een fraai stukje:

• Sören Aabye Kierkegaard.( 1813-1855)

Hij wordt gezien als de vader van het existentialisme en heeft grote invloed gehad op de moderne psychologie.

Ik las toen:

Wilde Ganzen

In ’s hemelsnaam, mens, pas op voor één ding: zo gauw je bemerkt dat tamme ganzen macht over je krijgen, maak dan dat je wegkomt, méé met de trek, opdat het er niet op uitloopt dat je als een tamme gans gelukzalig blijft doorwaggelen in laag-bij-de-grondse jammerlijkheid.

Interesse, openstaan, ontwikkeling en ontdekking zijn goed voor lijf, leden, hersenen en voor je energie. Ze houden je jong en verhogen de kwaliteit van leven. Je ontdekt als het ware een heel land en niet alleen de fiestwegen, de natuur, de cultuur, het eten of de hotels en de mensen alles apart maar als geheel. Je associeert meer en dat is goed voor je flexibiliteit.

Zaken kosten tijd. Dat heb ik in de loop der jaren geleerd. En gewoontes hebben we nodig, we kan niet 100 % bezig zijn met altijd maar ontdekken en in de wolken hangen.

Daarnaast zegt men wel eens: ‘Je bent wie je kent’. Daar hangt aan vast dat mensen die je kennen jou willen kennen en herkennen op de manier waarop zij jou kennen en herkennen  Hun beeld van jou is voor hun ook direct ‘wie jij bent’ voor hun en uit dat plaatje ontsnap je niet snel. Het is bijzonder als je echt van ziel tot ziel verbinding voelt, met jezelf en met anderen. Het kan dat je de omstandigheid waar je in zit even de twijfel regeert, dan is de vlucht naar de tamme ganzen snel gemaakt en stok je weer even.

Vertrouw erop dat is tijdelijk, als je ziel er een is van een vlieger dan kom je daar vanzelf weer terecht. De verbinding en drive zitten in je ziel.

Voor vrijheid en eigen keuzes gaan is meest niet zo simpel. Immers de mensen uit je verleden willen jou zien zoals zij hun leven leven en ze willen jou in het plaatje passen zo ze jou zien. Dat jij inmiddels of allang een andere golf lente hebt, dat nemen ze eenvoudigweg niet waar en horen ze niet…tot ze zelf de waarde van de jou inzicht zien.

”Onze’ Cruijff (Winsemius) zegt daarover:     ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’.

En zo is het maar net.

Let us make the picture smaller: our children as the important ones

So how to make clear: What is it, the purpose thing?

And how do you get them towards that what and where?

Educate? Show? Stimulate? Focusing attention? Being the example…Modeling? Motivate? Making them aware? Indoctrinate? To love…!

In Wikipedia:
Education in the largest sense is any act or experience that has a formative effect on the mind, character or physical ability of an individual. In its technical sense, education is the process by which society deliberately transmits its accumulated knowledge, skills and values from one generation to another.

Ergo : it is time that we acknowledge that the world is new every day.

Is it about facts or our relationships towards things and people?

There is not so much wrong in passing on habits, thoughts and behaviors.. but in this process of modeling often some ‘nasty’ habits drop in. (how often do we hear:’ Ohh, when I look at my child it is like looking in a mirror!’ …’What is your focus?’, I would like to ask)

So that is where the ‘know yourself’ drops in. but we never (seldom) see the lies that we believe.

And I must say some have nasty habits. So they talk about educating ‘their’ children… as a sort of self growth thing.

Life is bigger I might add.

Take the divorce thing. A popular act nowadays. Not really the exception anymore. Funny (not so funny for the child) things happen there.
People do the ‘ownership’ act around there children. Watch it that is a wide spread virus when people divorce (and so be it, that cannot be the issue any more.. but it becomes that way if 1 of the 2 parents does not stimulate to love both in equal -time, space and attention- way). Suddenly one of the 2 claims to ‘know’ what is good for a child; takes ownership and determines everything that is ‘good’ for the child.

The child is ‘used’ as an example. We all are children.
We are not divorced but we are the world, with all our differences.
Do not turn sameness into a rule.

So a few thoughts:
• You never own a child
• Be the example in what you leave behind
• The purpose is to serve and make happy
• Realize: What you know is temporally the truth, and mostly only your truth
• Be humble: There is much more to experience and know than you think
• Never be obsessive about educating a child or a human being,
for content is context dependent and we need a context for expressing the behavior in our own time
• The most important things in life cannot be expressed in words
• What you perceive with your ‘senses’ and your ‘intuition’ is what YOU perceive
• Love and embrace differences
• Respect for everything that is
• My call for poetry and being the warm inspiration

celibrate what is and be thankful

Het wordt toch eens tijd daar iets over te melden (heb zelf 20 jaar nu ook de rol van coach vervuld). Voor zoveelste keer hoorde ik iemand zeggen: iedereen is tegenwoordig coach.. de ene helft van Nederland coacht de andere helft.

Ach denk ik dan, den Hollander heeft zo graag een mening.. het liefst over een ander… dat maak t zo aardig (neem het niet serieus)

Er is verregaande specialisatie, zou je er als argument tegen in kunnen brengen, dus is er altijd wel wat hulp nodig.
Daarnaast een voetbal coach, of enig ander sport coach, is weer iets anders dan een spindokter of een executieve coach of een coach on the job of loopbaan coach of een ‘zoek jezelf broeder coach’. Alles waar.

Opmerkelijk is vaak: hoe minder opleiding of adequate werkervaring des te meer men zegt te kunnen. Een dagje of wat snuffelen aan theorie blijkt voor velen genoeg reden om direct in de specialisten stoel te gaan zitten.

En in ene blijken veel mensen ‘levenservaring’ te hebben en die nu ook juist –speciaal- ten dienste van ons – in te kunnen zetten. Waarlijk een wonder. Nietzsche zei ooit: ‘God is gestorven aan medelijden met de mens’. Ik geloof dat hij deze mens bedoelt moet hebben, zo aandoenlijk zelf Godje spelen.
De slimme ICT-er kan eenvoudig zichzelf als goeroe profileren en de echte specialist kijkt toe. Papegaait wat na, modelleren noemt ie dat dan.

Het is een pracht wereld, vermakelijk.

Er zijn tegenwoordig teveel varianten om op te noemen.

In wat analogieën de aanduiding van ernst en humor in ene:

Kijk er zijn restaurants op alle niveaus, van La Place tot Parkheuvel, van het bruine café met daghap tot brasserie, van de Mac tot de Librije, van de Chinees tot de Thai. Trust me, een ieder die daar kookt is kok…zeggen ze tegen zichzelf. En ze dienen allen mensen, maken mensen blij of voeden de mensen… dan wel gezond dan wel snel, dan wel met sfeer. De kwaliteit van de ingrediënten en kookkunsten van de koks verschillen zeker. Aardig is dat een ieder daar in die keuken zijn/haar beste doet om het beste eten op tafel te zetten.

Je zintuigen gebruiken zou ik zeggen.

Programma’s als de x factor en Idols hebben laten zien dat velen zeer onder de indruk zijn van hun zangkunsten en … hoe lollig kan het worden… ook heeft een ieder wel een groepje fans. Zo is het ook met koks, coaches en zang.

Een Suzuki alto is net zo goed een auto als een Jaguar. De technologie en duurzaamheid verschillen en die zijn goed te vergelijken

Zo cool deze voorbeelden… en wat zou het…. ‘waar een mens van houdt dat vindt ie t mooiste’ (Sonneveld), dat is toch fijn… huldig de verschillen!

Toch kiezen:
Ach doe af en toe een workshop of seminar, reis met mensen en hun ideeën, speel en neem kennis van wat er alles is. Neem je het serieus, tja dan is het in alle gevallen handig je vooraf af te vragen: waar investeer ik in? Wat is mijn gewenste uitkomst? Heel vaak geldt: penny wise and pound foolish. Goedkoop is duurkoop. Echter duur is ook niet altijd goed. En als auto’s al op basis van emotie gekozen worden…. Oef hoe link is het dan in coaching. Men bezigt vaak de suggestie /theorie: 70 % van de resultaten hangt af van je wil en de relatie (lees vertrouwen).

Echter met coaching ligt het wellicht toch net iets anders, daar werkt de suggestie vol van beloftes sterk mee.

Hoe ook ….er zijn al duizenden jaren mensen ‘met oplossingen’. Feit is ook dat we ons steeds meer op de hoogte kunnen stellen van ‘hoe wij doen wat wij doen’ en hoe waarneming werkt, vooral ook dat we net uit het socialisatie nest kruipen en steeds vaker bezig zijn met ‘kiezen’.

We zijn opgezadeld met theorieën en allerhande methoden. Zelfs een volstrekt stuurloos en oorsprongloos begrip als ‘het onbewuste’ (een pracht vinding , let us be honest) heeft zoveel post gevat dat menigeen zich aandreven weet door het onbekende commando centrum.
Kolderiek genoeg ook referentie gebied voor de vele coaches.

Moi is erg van de tastbare realiteit, concrete en haalbaar. RESULTATEN die herkenbaar zijn. Daarbij mensen die inspireren en een voorbeeld zijn, elegant en warm. Waar mijn dochtertje ook het gevoel bij krijgt: fijne mensen.
Immers poëzie en levenskunst zijn de fraaie zaken des levens… voor ander traject. Toch begint, valt en staat veel bij het vermogen je leven te organiseren, jezelf te kennen… hou het in coaching altijd alleen in een praktische context.

Voor de coach en voor toi:
In de beperking toont zich de meester. Wees eerlijk in wat je niet kunt en overschat en onderschat jezelf niet.

Dus wat tips voor als je coaching wilt, een seminar wilt volgen.

• Stop met saboteren van jezelf: wees aardig
• luister goed en vraag door
• onthoud: er is een verschil tussen marketing en kwaliteit
• kijk eens naar de aard en duur van eventuele opleidingen van de aanbieder
• stel concreet vast wat men zegt te kunnen. (auto garages weten dat je voor bijna elke motor een specialist nodig hebt) en wat de gekoppelde ervaring is
• geen humor: exit
• te veel therapie (oplossen van het verleden) exit (daar is een coach niet voor)
• kijk naar de garanties en vraag bijvoorbeeld: no cure no pay
• hoe concreet is men met de resultaten?
• kijk even bij de referenties en vraag :wat is de verbinding met de persoon?

in alle gevallen: zie het als een spel en kennisreisje. Keep it stupid and simple (KISS)
uiteindelijk wil je succes in relaties, leven en werk… beter worden in het doen van goede gevoelens en de dag beleven, tenminste als begin

voor alles Lach en zing

we kunnen, zo blijkt van vele coaches niet vragen goed beeld van zichzelf te hebben.

Dus aan toi: heb erbarmen en sta ze toe dat ze ook iemand zijn.. eindelijk een rol en identiteit te hebben.
Wij zijn dan een stap in hun groeipad en ach waarom ook niet.
Vraag in veel gevallen wel of ze jou willen betalen voor je bijdrage aan hun ontwikkeling.

En weet:

Een goede coach is goud waard, echter goud ligt zelden op straat.

3 nieuwe presentaties

1. De practitioners NLP/SOIL in 9 dagen door de beste trainer op dit gebied in Nederland. Een heerlijke reis om jezelf te leren kennen en de effectiviteit van je communicatie zakelijk en privé te verhogen

2. De Marketing, Branding en Positionering van Jezelf. Een 3 daags seminar over de realtie tussen jezelf, de nieuwe media, integriteit en je kwaliteiten zichtbaar maken. Leven en zijn in de moderne wereld

3. De diensten van The Institute op rij gezet.

Wij staan borg voor kwaliteit, diepgaande kennis, bezieling, vaardigheden. Meer dan een ‘new kid on the block’ een zuivere professsional met levenservaring, kennis en heel goede referenties… speels, ervarend en zeer praktisch en effectief.

1.

2.

3.

De grappige tegenspraak van alle innovatie is dat we ook daar een structuur voor nodig hebben. De juiste voorwaarden scheppende omgeving, dat geldt dan echt de fysieke omgeving; het lichaam; de mind set en de focus…. daarnaast natuurlijk kennis van zaken over hoe onze body en mind werken. 

De creatie van het nieuwe staat centraal. Onderwijs is een systeem dat tot dusver een socialisatie machine lijkt te zijn geweest, nu gaan we daar van af … van het onder-wijs… en gaan bezien hoe we scheppen… 

Het “Gaat heen en vermenigvuldig u”, is wellicht beter te vervangen door: “Gaat heen en creëer”

Zonder contemplatie geen innovatie. Bezinning en integere aandacht zijn de sleutels voor een geslaagd feest en de beste resultaten.

Het is de eeuwen oude strijd tussen het ‘Momento mori’ en carpe diem. Tussen het gedenk te sterven, ergo je nalatenschap en het ‘Carpe diem’ , het zo fijn vertaalde NU en ‘pluk de dag’. Het is dit dualisme dat we betekenis geven door ze direct te mengen in zichtbaar gedrag.

Als we weer even beseffen hoe de natuur, dus ook die van ons het beste werkt… dan zijn we al een stuk op pad om onze kinderen de wereld en het gedrag te geven waar zij echt in alle toonaarden van kunnen genieten en in kunnen groeien.

Dat we daartoe onze zintuigen echt leren gebruiken lijkt een open deur… echter we beginnen net echt te beseffen dat wij de aarde zijn en dat wij de scheppers zijn van wat we doen

Een heerlijk feit is dat er zoveel voorhanden is om echt heel bewust vorm te kunnen geven aan hoe je doet wat je doet.

De tijd van consumptie als geluksvlinder is voorbij. Doen en ontwikkelen, kennisnemen en delen: produceren en je vermogens echt aan het werk zetten om kleur te geven aan je leven.

Dat is simpel en eenvoudig waar we nu staan