Net via een ander op facebook gezet: jezelf zorgen maken is het zelfde als bidden voor de dingen die je niet hoopt te krijgen…

Een mooie uitspraak.

Toch we maken ons er allemaal wel eens schuldig aan… even de oplossing niet te zien. Je trekt jezelf terug, sluit je af. Dat kan thuis zijn, dat kan op werk, in je relatie, op de sportclub. Het kan door uitbundig gedrag, door overmatig lachen… eten …. Drinken… reizen… kopen… je bankafschrijvingen niet open maken….enz enz.

Krijgen mensen het in de gaten, of omdat je het vertelt, of omdat zij het ‘gehoord’ hebben of …omdat zij het ‘denken’ te zien… dan kan het dat er een wagonlading aan variabele ‘hulp verleners’ zich aan dienen. De ene  stil, de ander ruimt de boel op, de ander gaat concreet oplossingen aanbieden… er zijn praters, delers, gevers, zij die zelf de kans schoon zien om zelf te klagen, zij die de mogelijkheid te baat nemen om hun ego in je gezicht te proppen, zij die ‘expres maar even niet van zich laten horen… enz.. Volgens hen zelf allen met een ‘goede intentie’ en daar geloven we maar in. De intentie is weinig waard als je niet een beetje zelfkennis hebt.

Zo gaat dat nu een keer met intenties. Ik kan de intentie uitspreken dat ik je computer kan repareren als de hard schrijf naar de filistijnen is, echter ik zal zeker niet het goede ding onder handen gaan nemen. Het menselijke brein is vele malen complexer als een computer, placht ik te denken.

We willen geen labels uitdelen, -immers ‘wie mij labelt ontkent mij’-, zegt de wijze Kiekegaard. Labeling is een armoedebod, geestelijke armoede dan wel te verstaan. Toch werkt de wereld van de marketing met ‘doelgroepen’, maar dat is op basis van bestedingsdata, ergo wat je waar koopt en voor hoeveel.

Stiekem kan het zo zijn dat we speels met labels om gaan, gewoon om een beetje spel te spelen. Daarnaast om te mind mappen en inzicht te krijgen. De labels die ik hieronder neerzet kunnen je even doen nadenken over je eigen rol of reactie….

We gaan dus van uit dat iemand een probleem heeft of doet. We weten dat het maken van verwijten je niet dichter bij de oplossing brengt.

Natuurlijk is het handig te weten voor jezelf: wat nu echt de kern is van het probleem?. Dat gaat meestal niet zo in ene, daarom is het handig te weten bij wie je uithuilt, jezelf leeg kotst of wie je binnen laat ofwel voor je neus hebt.

De juiste persoon naast je hebben kan waardevol zijn. In dat kader lopen we een aantal varianten langs. De varianten in –niet de professionele- ‘hulp’ in je omgeving zijn talrijk:

-        De psychologische benadering: direct gaat men, meest gedissocieerd, mee zoeken naar de oplossing

• Een rationele benadering quasi intelligent
• Je voelt je verloren, immers jij als mens en dus het probleem wordt niet erkend (voor je gevoel)
  • voorzichtig mee zijn of door blijven klagen tot ze zot worden en het op zichzelf gaan betrekken

-        De psychiatrische benadering: het probleem ligt bij jou (gedissocieerd gebracht)

• Is de beschouwing; je bent min of meer ‘het product mens’
• Zit je niet op te wachten, maar kan helpen…
  • kan zijn dat je volledig met jezelf in analyse gaat en voor eeuwig een therapie junk wordt

-        De vrienden (innen) benadering: luisteren, oordelen niet, durven te confronteren…

• Ze geven je warmte en liefde… ‘ze kennen je ziel’
• Je kunt spuien, je kunt alles eruit gooien, ze kijken naar de oplossing
  • waardevol: gevoel van warmte en ruimte…

-        De ‘mannelijke nadering’: het oliebollenhoofd ziet zijn of haar kans schoon eens flink het eigen wereldbeeld te spuien

• Binnen een tel heeft de persoon tegenover je de ‘oplossing’ en die ‘wist altijd al hoe het zat’.
• Een soort amateur Einstein met een belevingswereld van een stoeptegel
  • Jij blijft met schuldgevoel achter… Komen meest maar 1 keer….Wegsturen die lui…

-        De moederlijke benadering: kiest direct partij en veroordeelt de ander

• Geeft direct richting door ‘haar toch al bestaande twijfels’ in je gezicht te proppen
• Je hebt het gevoel kind te zijn en denkt: waar bemoeit ze zich mee
  • Aanhoren (niet te lang), draait wel bij als ze gezond verstand heeft

-        De vaderlijke benadering: meest in stilte, maar kan op tilt slaan…

• Gewoon even tijd geven
• Je hebt het gevoel niet te bestaan en serieus genomen te worden
  • Na paar weken iets gaan doen met de persoon, dan geeft die wel uitleg over zijn overwegingen

-        De Religieuze of Goddelijke benadering: ‘biecht mijn kind’; ‘de Here God kastijdt wie hij lief heeft’, ‘Het is een leerervaring…’ ; ‘Het is je Karma’

• Kijkt naar het zingevingsdeel
• Plaatst alles in het grotere licht
  • Je voelt je nietig en beseft dat tijd een wonderbare genezer is

-        De hulpeloze benadering: welwillend maar zonder standpunt of ruggengraat

• Men laat je praten en praten
• Men vraagt steeds: wat kan ik doen, maar doet niks
  • Maakt dat je aan overtuigen slaat en dat is niks

-        De non verbale benadering, zwijgend en starend

• Benadrukt de intentie van zichzelf voortdurend
• Er wordt geen woord gezegd dan ‘wat verschrikkelijk voor je’
  • Werkt op je zenuwen of niet. Kies

-        De empathische benadering: ook wel de klaagmuur functie:

• ‘Waar een klaagmuur staat daar komt oorlog’ zeg ik –met knipoog en respect voor de muur.
• Je raast door en gaat volledig rationaliseren
  • Is link, je gaat hun wens door elkaar halen met je eigen probleem

-        De adviserende benadering: gaat direct over tot schisma’s en vergroten van de gaten.

• Zegt neutraal te zijn, zulks bestaat niet
• Doet quasi  aan ‘non directieve coaching’
  • Onzinnig en linke soep…

-        De schuilbenadering: je ontvangt sms of mail of hoort niks

• Praten er met iedereen over behalve met jou;
• je merkt pas achteraf dat ze ‘betrokken’ waren
  • voelt alsof je belazerd bent, maar is een keuze van de persoon

-        De egoïstische ofwel luizen benadering: doen alsof ze behulpzaam zijn

• Men ziet kans hun ego en ‘visie’ in het spel te werpen
• Men gaat aan de haal met de inhoud en je woorden en gaan de baas over je spelen (meest met tussen zinnen gebracht)
  • Vermijden als de pest en volledig negeren

Blijf alert en let op wie je binnenlaat, is het credo. Maak er een spel van, direct al. Over act, vergroot alles oneindig uit. Geniet van je probleem en de aandacht, met volle teugen om beeld te krijgen van de mensen om je heen ook.

Je hebt een probleem en bent geen klaagmuur. Over die muur gesproken… het mooie is dat je op een briefje ‘je wens of je gebed’ verwoord. Dat is een kwestie van goed formuleren. Formuleer je probleem in een wens of gebed. Contempleer zelf. Get a fresh mind. En ga door.

Fra angelico, schilder en frater uit de 15^e eeuw aan het piazza san marco in Florance, -een pracht museum en voormalig klooster- kende de ‘cel’. De cel is een klein hokje waar ook De Medici hun plek van contemplatie en bezinning deden.

Da Vinci  beschrijft de waarde van de ‘witte muur’, daarop liet hij zijn gedachten en beelden de vrije loop.

Dat gaat dan over je fantasie en de creatie. Lastig meest in de tijd van ‘probleem’.

Anna Enquist heeft het piano spel aan geraden. Muziek, schilderen, sporten, wandelen, schrijven… alles is mogelijk.

De mensen zijn wellicht warm en ‘nuttig’, het pianospel geneest gelijk bewegen.

Belangrijkste voor mij blijft de ‘witte muur’ in ‘de cel’, dat je dus tijd neemt na het ‘probleem’ om schets en beeld te maken van je toekomst.

Let us make the picture smaller: our children as the important ones

So how to make clear: What is it, the purpose thing?

And how do you get them towards that what and where?

Educate? Show? Stimulate? Focusing attention? Being the example…Modeling? Motivate? Making them aware? Indoctrinate? To love…!

In Wikipedia:
Education in the largest sense is any act or experience that has a formative effect on the mind, character or physical ability of an individual. In its technical sense, education is the process by which society deliberately transmits its accumulated knowledge, skills and values from one generation to another.

Ergo : it is time that we acknowledge that the world is new every day.

Is it about facts or our relationships towards things and people?

There is not so much wrong in passing on habits, thoughts and behaviors.. but in this process of modeling often some ‘nasty’ habits drop in. (how often do we hear:’ Ohh, when I look at my child it is like looking in a mirror!’ …’What is your focus?’, I would like to ask)

So that is where the ‘know yourself’ drops in. but we never (seldom) see the lies that we believe.

And I must say some have nasty habits. So they talk about educating ‘their’ children… as a sort of self growth thing.

Life is bigger I might add.

Take the divorce thing. A popular act nowadays. Not really the exception anymore. Funny (not so funny for the child) things happen there.
People do the ‘ownership’ act around there children. Watch it that is a wide spread virus when people divorce (and so be it, that cannot be the issue any more.. but it becomes that way if 1 of the 2 parents does not stimulate to love both in equal -time, space and attention- way). Suddenly one of the 2 claims to ‘know’ what is good for a child; takes ownership and determines everything that is ‘good’ for the child.

The child is ‘used’ as an example. We all are children.
We are not divorced but we are the world, with all our differences.
Do not turn sameness into a rule.

So a few thoughts:
• You never own a child
• Be the example in what you leave behind
• The purpose is to serve and make happy
• Realize: What you know is temporally the truth, and mostly only your truth
• Be humble: There is much more to experience and know than you think
• Never be obsessive about educating a child or a human being,
for content is context dependent and we need a context for expressing the behavior in our own time
• The most important things in life cannot be expressed in words
• What you perceive with your ‘senses’ and your ‘intuition’ is what YOU perceive
• Love and embrace differences
• Respect for everything that is
• My call for poetry and being the warm inspiration

celibrate what is and be thankful

3 nieuwe presentaties

1. De practitioners NLP/SOIL in 9 dagen door de beste trainer op dit gebied in Nederland. Een heerlijke reis om jezelf te leren kennen en de effectiviteit van je communicatie zakelijk en privé te verhogen

2. De Marketing, Branding en Positionering van Jezelf. Een 3 daags seminar over de realtie tussen jezelf, de nieuwe media, integriteit en je kwaliteiten zichtbaar maken. Leven en zijn in de moderne wereld

3. De diensten van The Institute op rij gezet.

Wij staan borg voor kwaliteit, diepgaande kennis, bezieling, vaardigheden. Meer dan een ‘new kid on the block’ een zuivere professsional met levenservaring, kennis en heel goede referenties… speels, ervarend en zeer praktisch en effectief.

1.

2.

3.

Een ei stolt bij 60 graden, water kookt bij 100 graden. Goud smelt bij zekere temperatuur en eb en vloed zijn te meten. Er valt veel te meten. 1 ding meten geeft geen richting aanduiding.  Bij meerdere kun je een patroon ontdekken die als gewoonte de vrijheid geeft om iets te doen. Ganzen die op de trek zijn laten de buitenste echt bewust vliegen, de anderen rusten en slapen temet; de hartslag is laag en ze ‘weten’ waarheen ze gaan door te volgen. Er is een mooi woordenspel te maken van Intuitie, intentie, gedrag en focus. Helder is dat je de betekenis aan je gedrag kunt geven door gehecht te blijven aan je diepste essentie.

Ergens zou ik een hernieuwd pleidooi willen houden voor de gewoonte dingen. Nick Cave zegt: You cannot play the piano and change the dipers at the same time.

Alles kent zelf de eigen tijd.

Een van de meest indrukwekkende voorbeelden in de natuur is de ontpopping van de rups tot vlinder, daar heb ooit aardige foto van gemaakt.

Gewoon om even mee te geven laat ik m eens zien. Een zo bijzonder proces.

Levenswinkel:

Wat wil The Institute nu helemaal? Mensen AANRAKEN en in BEWEGING brengen: TOUCH en MOVE. Dit alles om de kwaliteit van je leven en doen te verbeteren of in stand te houden. Elkaar te inspireren.

De levensschool? Levens winkel? Niet alleen met werk bezig zijn en aan het eind van het  jaar bemerken dat de tijd voorbij vliegt? Momenten van aandacht en inspiratie, vrolijke bezinning en delen samen voegen? We managen alles zo een beetje.. echter ons eigen leven…?

Kijk The Institute is geen kermis tent, niet puur verstrooiing, het is geen universiteit, het is  noch een moskee noch een kerk of ander geloofshuis, het is ook geen theater…. wel wil The Institute een mix hiervan zijn.

Waar we aandacht besteden aan levenskunst en hoe we het leven fraaier en warmer kunnen beleven. Waar delen belangrijker is dan alleen ‘resultaten’. Waar we mensen en ideeën samenbrengen. Zowel virtueel als in den lijve.

Een simpel ervaringsplatform

We doen dat mede door de speciale ‘Get Inspired’ dagen.

We kiezen eens in de 8 weken een thema.

Nu is het thema

VRIJHEID

De stappen:

1.       Er is een speciale site waarop jij je gedachten, ideeën

Wat we je vragen:

Deel mee over vrijheid en geef dat kleur door:

Een filmpje, een verwijzing naar een site, een boek, een citaat, blog, een foto, een beeld, een tekening, een gedachte, een dvd, een tentoonstelling, een werkmethode, kleding… noem maar op.. in feite alles waarvan je denkt: Hé jongens en meisje kijk hier eens naar.

Vrijheid kan zijn dat je meer ruimte in je lichaam en hoofd creëert door eens op een andere manier de zelfde werkelijkheid te doen.

Wees deel van dit platform en doe mee. Geef input

2.       Dan is er 31 oktober een dag

Daar kom jij naar toe en dan zijn diverse workshops over VRIJHEID en een presentatie van veel uitkomsten. Zeker gaat het die dag over VRIJHEID In kiezen en in je lichaam; levensvrijheid in je werk, je relatie en al dat je doet. Mensen van  The Institute nemen je mee tonen invalshoeken, zienswijzen, tools en mind sets, methoden en technieken. Jij kunt zelf ook presenteren.

De echte agenda volgt, want wij weten nog niet wat jij te brengen hebt. Alles om te dienen en te delen: Om de kwaliteit van je leven vorm  te geven. In alle gevallen inspireren om delend weer eens bij te tanken.

Het lijkt zo tegenstelling, je hersenen gebruiken om te voelen. Om echt te ervaren… dat doe je door planning…en dan in te voegen wat je nodig hebt… je gedrag aan te passen aan wat gevraagd wordt…

In dat kader: wat is koken toch een geweldige bezigheid… daar zit alles in… de ingrediënten, de omgeving, de afstemming, de presentatie…. Het leven als kookcursus…

Wat is dan de plaats van je onbewuste daarin? Is dat bron van inspiratie, evaring en kennis of juist ‘obstakel generator’ ? Al geruime tijd blijken veel mensen op zoek naar het onbewuste, op zoek naar zichzelf… en ‘de eigen mogelijkheden’.  Ok, denk ik dan… dan heb je jezelf gevonden wat ga je ermee doen? 

Veel eerder is er noodzaak om los te komen van het zien van ‘het onbewuste’ als een soort van vuilnisbak of verzamel plaats van ‘nare’ en ‘traumatisch’ gebeurtenissen. “Waar je niet aan ten onder gaat daar word je wijzer van” , is gezegd.

Ach het zal alles met die aforismen…  meest wijze is te beseffen dat je

‘onbewuste’ een uiterst intelligente bron is waaruit je kunt putten en je lichaam doet dat zeker als het nodig is… Je bent een creatieve leermachine die zich laat leiden door bewust te kiezen en je over te geven aan het moment…

dat kiezen het thema is.. dat is helder…. Bovenal hoe we kiezen te leven… waar je aandacht aan besteedt en wat je daarmee wilt achterlaten…

beslis je onbewuste te zien als je vriend(in) en er niets dan schoons erover te denken.

Kunnen veel psychologen ook weer eens aan het werk gaan met opbouwen in plaats van analyseren

Er zijn toch wel wat grappige gewoontes

Den mensch is aan het kijken hoe ie kan bereiken  waar ie dan al dan niet scherp beeld van heeft, verkondigt dat als de grootste waarheid

Ruilhandel ooit voor levensonderhoud is persoonlijk verkoop geworden en we hebben nieuwe boeren…

Den Farizeeër, den schrift geleerde en het Nieuw Links de mooi praters, zijn in ere hersteld de belofte is groter dan de werkelijkheid.

Niets nieuws onder de zon zou je zo zeggen. Mensen met mooie beweringen

die ‘echt anders zijn en het wel goed bedoelen…’ groeien in aantal..

immers waar speculatie de dagelijks praktijk geworden is ontstaat ruimte voor dit soort gelummel en vermakelijk gekrakeel

de zachte warmte is de bezieling waarmee dit alles gebeurt…

“We leven in een nieuw tijdperk…, alles is nu mogelijk”

‘ Ik ben heel intuïtief en voel alles goed aan’

Maslov lijkt overleden en voorgoed passé

Ja de verandering is gaande er is een heel veld open … richtingloos de ruimte in gaan is dan heerlijkheid …

…zo lang men netwerkt… de pompeusheid is zo omvangrijk dat we dr langs wegen en in kantoren geen kermis meer voor nodig hebben… grotesk en olijk…

 De verkondiging schept lolliger leven dan welke virtuele werkelijkheid ook. De filosofie herleeft… de mens is zelf aan het woord.

Mijn suggestie is de herijking van Nescio’s “Gods doel is doelloosheid’

Als er zoveel mensen de zin van het bestaan weten vorm te geven dan is de wereld mooi en vermakelijk

Elkaar aanraken en in beweging brengen… met zoveel richtingen en vooral toch op de aarde… dat is een mooie nieuwe stap…

of…..

nu ja… ik zal mn dochtertje informeren… 

De behoefte het proces en en inhoud samen waar te nemen, de verandering op de voet te volgen… die behoefte is er vaak.. grappig genoeg. De vakantie vieren en bezien is een kunst in zichzelf…

De dienende zachtheid, mag ik dat zo zeggen, zie ik graag bij mensen terug… -natuurlijk in eerste stappen van een seminar of het in aanraking komen met een nieuwe taal, met een ander vocabulaire om de wereld en het leven te doen-, is er adaptatie en plaats bepaling.. de nieuwe kleding trek we eenvoudig aan… het gevoel van het imago komt later… dan de danserigheid.. dan… zo hoop we.. het dienende delen… uiteindelijk de poëzie…

Eerder schreef ik, verlangen naar wat is, de onherroepelijkheid van adoratie in het huldigen van wat is.        

Ieder heeft zo zijn of haar droom. Ik heb  deze:

Realize beauty en creëer je eigen nalatenschap in doen waar je bent

Vandaag was het De GAP, de ruimte tussen de momenten, de woorden… de gedachten…  al waar je even niet aan denkt… maar die je DOEN, ZIJN EN BELEVEN wel kleurt.

Even dwaalde ik weer terug naar Greory Bateson. Prachtig zo hij zegt: “De vervreemding begint vroeg in taal: men noemt mensen, dieren en dingen zelfstandig naamwoorden. Terwijl alles slechts betekenis krijgt door de relatie die je ermee aan gaat.”

Een pracht vaststelling. De betekenis die je geeft of ervaart ligt in de ruimte tussen jou en het geen of diegene waar je een relatie mee aangaat. De kleur en inhoud die je daaraan geeft. Jij hebt steeds de keuze dat opnieuw te doen en in rust te ademen.

Kierkegaard zei veel eerder: “Als je mij labelt dan ontken je mij”.

De mooie opgave is: Erkenning van de veelheid der dingen en zien, ervaren en voelen hoe je zelf groeit of kleiner wordt. Te beseffen hoe omvangrijk de ruimte is die onze levenslucht draagt en wat er alles in te doen is.

Kies en schep daarin vrijheid. Maak het niet een totaal levenspad maar zorg dat het moment waardig, schoon en de moeite waard is.

Namaste

Zachtheid

Er zijn dagen, dat zijn voor mij de natuurlijke, waar ik de straat op ga.. in mijn opschrijfboekje (heb ik altijd bij me…sinds ik 16 was) tintelingen neerzet… waar ik even speel met de wolken en de heg… steels me permitteer om de voyeur te zijn op stations waar mensen gaan, staan en komen…de dagen waarin ook een file pracht spel geeft… vrijdag was ook zo’n dag in de ochtend met Nora op het terras bij Loos in Rotterdam.

De laatste maanden vooral ben ik omcirkeld met het marketing jargon ‘bloggen’, ‘posten’ en wat dies meer zij… een ietwat afgrijselijke leegte blijkt dan vaak achter te blijven na de beweringen van de ‘vernieuwers’ en dames en heren ‘innovatoren’… soms ook wel wat warms.. echter ik soms concreet mis is de levenspoëzie.. eerder in een stukje noemde ik het ‘verlangen naar wat is’… het aangenaam zijn in het moment en dan dralen in de stroom.

In mijn seminars en trainingen mag ik ten volle genieten en doen, mensen even meenemen op de reis die nog leerzaam is ook.. ; je kent dat gevoel wel… de inhoud veert van links naar rechts en is alom… iets wezenlijks raak je aan.. alsof ik voortdurend de bewegingen  van mijn lieve kindje Loulou zie die de wereld doet… en aandachtig natuurlijk deelt

Voor het terras was een film opname… ‘een shoot’  noemde de buren het. Jongen mensen, de ‘opname crew’ rokend … diverse van de engelen uit ons universum speelden wachters bij de tram…

Wij, Nora en ik, waren een der tafels … links champagne drinkende suit-supply managers… met lang strekte benen mannen opmerkingen..   verder een bezig gezelschap.

In ene had het woord ‘posten’ weer een andere betekenis. Een 7 tal keren werd de scene overgedaan. Zo gaat dat vaak met shoots en films, perfectioneren en slijpen. Dat is het mooie ook aan al dat we maken.

De zachte aandacht om te slijpen, de kleinste details mooi groot te maken, in dat proces ligt de schoonheid… de managers, al de mensen op het terras, de mensen in de tram.. iedereen hoorde in het spel thuis en bijna geen van ons wist waar het toe diende… wat het wel deed was ons even de focus centreren… ieder op eigen manier…